BCCCAP00000000000000000001805

ra! Azpi txuri ttaketa-klase oietakoa! Ekaitzik eskupeta ta kartutxoak! Ez dek gaizki etorriko, errira joan bearra ere bazeukat-eta! Zapelaitzeko lau pezeta ematen baizituzten errian. An joan uan. Ixtillutan ibilli uan, ezin sarturik. Beetik asi, ezin; goitik. así, ezin; azke– nean, zearreko sasi-mordoxka baten paretik, arrastaka-arrastaka sartu uan tira-bidera. Noiz edo noiz tiroa entzungo zutelakoan, erne asko zeudeken nere semeak. Ez alperrik! Andik laxter an azaldu uan, eskupeta galtzarpean, lasai-lasai etxe aldera. - Oraindik lengo lekuan dago ura, aita! --oju egin zioteken semeak. - Iñork ez badu kentzen, biar ere an egon- go dek, bai, ura! Auzoko anka-jo oien lana dek! Nere semeak anka-txabalak deit*en zieken auzokoei; aiek, berriz, anka-joak gur;i. Umeen kontua zala zekin ezker , ez uan asarretu. Bere andreak, bai, lasai ask par egin zin gizonaren bizkar: l - Inuxente! Orí ere egin al di ute azke– nean, Joxe Mari? Au, berriz, tira etzunean konten. Eizean ibilli gabe ezin ziteken etsi eta etze– kit nola moldatu ziran, baña azkenean erak egin ziteken eskupetaren legeko bat. Tub me bat atera ziteken nunbaitik. Al zuten hez 'a, ez go– zo-gozo egiñá, kuletraren itxurako e~ batean sartu ziteken tubo ori. Gañetik txulo txiki bat egin zioteken, eta orra antzin aietako zizpuna. Inguru oetako guardasola zarren burniz o kirten 193

RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz