BCCCAP00000000000000000001372

DE MATERIA SACRAMENTI POENITENTIAE 847 Haec tamen argumentatio vitio radicali laborat, in eo consistens qt:OL'. praesupponat in praemissa majori id quod probandum est, illudque a P:io_n statuat quod nunquam probatmn. fuit: non enint in tractatu de saeramentis Ill genere supponcnclum est omnia ·saeramenta essentialiter eonstare duobus ele– mentis constitidívis, nisi alibi id fuerit probatum; emn iste igitur sit loeus pro- prius, hic qnoque res investigari deb(;t. . . . · . . Nec valet aliud argumentandi gen~1s a nonn:1lhs teholo,grn aclh1bitum: "Actus JJocnitentis srint materia sacrarnenti Poeniterdiae. Atqtii •iUnd qnod est rnateria ·alicu_jiis rci, cst ejns elementnni constitntiv¾m et. essentialc. FJ_rg~, s·i actus pocnitenhs swnt materia, s1mi etiam e}'ns partes essentwles et consi1.tiitivae Poenitentiae". , Hoc l,tiam argnmentum claudicat, eo quod analogía matcriae et f orrnae non debet praesupponi ita rígida in re sacramentaria nisi per prius ipsa de– rnonstretur. Sententire a) .Thomistarum: 504. 1'homistae defendunt actus poenitentis ita esse materiam hújus sacramenti ut vere et proprie dicantur et sint partes ejus essentiales et eonsti– tutivae (10). Ad removendam tamen quamlibet ambiguitatem, aliqui theologi actus poe11itentis dupliciter posse considerari, prout scilicet sunt actus bom, e'r, honesti, et meritorii, et prout sunt elementum quoddam illius ritus judicialís a Christo instituti pro remissione peccatorum; jamvero, secundum istos aucto– res actus poenitentis, secundo modo considerati dicendi sunt pars essentialis ritus poenitentialis; censent enim sacerdotem absolventem praedictos actus elevare ad esse sacramentále, ac proinde sub hoc solo respectu significare et producere gratiam ex opere operato. Non una. tamen est apud istos auctores sententia circa efficaciam signi poenitentialis; signum sacramehtale, uti scitur, non tan.tum significat, verum eti,am id quod significat, e:fficit ex opere operato; hinc si actus poenitentis con– currunt simul cum absolutione sacerdotis ad unum sacrarnentale constituendum, consequens est quod pariter significent et ccrnsent suam significatio11em; nihilo• minus in hac re scinduntur theologi Thomistcie in duas partes; sunt enim ali– qui qui ab actibus poenitentis removent quam1ibet efficaciam; alii, e contra, eam affirmant; ,quae omnia debent ac·curate declarari, ut appareat inconse– quentia istorum theologorum: Sententia negans forsitan originem habet in ipsis verbís Magistri qui in IV Sententiarum excluserat . a poenitentia exteriori rationem signi efficacis gratiae: ''Bxterior poenUent-ia, ait Stus. Thomas, non est signum ,qratiam cau– sans" ( 11) • Attamen, (quod est valde notandum in hac sententia), cum contritío sit actus internus, et materia sacramenti debeat esse sensibilis, ipsa eatenus dici potest materia quatenus conjungitur cun\ con:fessione externa; praetei:e_a, sa– tisfactio potést impleri post sacramentum omnino perfectum, quo fit ut satis- (10) $tus. '!rhonias, 3, e¡. 84, a. 2; a. l, ad 1; a. 3, ad 1; St:¡arez, De Po,enitentia, disp. 18, - ,sect. 2, n. 2; Stus. Bellarmbms, De Poenit., lib. 1, c. 15; Gonet, De Poenit.., cl!sp. 1, a. 3. (11) In J:V sentent., dist. 22, q. 2, a. 1, q. 1, ad a et a:l 2.