BCCCAP00000000000000000001372

830.· DE COGNITIONE HUJUS POTESTATIS t!imus, non amplius possumus ib1: conf#eri" ( e;x;omolog·uesa.~zdi), aut poen_íten. tiam adkuc agere" ( 12) . Stus. lgnatius: "Omriibus igitur poenitentibus remittit Deits, si se conver– tant ·ad unionem cum Deo et ad communionem cum Episcopo. Ct·edo gr<¡,t,iae ,J esu Ckt·isti, qui solvet a vobis o»-ine v·inculum" ( 13). Clemens Romanus: "-V os igitur qui seditionis fundamenta jecistis, in obedientia sub&iti estate presbyteris et correctionem suscipite in poenitentiam, genua cordium vestr<Jrum flectentes" (14). · Didache seu Doctrina XII Apostolorum: "Die dont'inica autem coiwe• 'n-ient.es frangite panem et gratias agite, postquam delicta vestra confessi estis, út sit ·mundum sacrificium vestrurn:' (15),. · ~ . Haec igitm· sunt documenta historica, in quibus videtur omnino sermo- uem instituí de quadam poenitentia, sub auctoritate Ecclesiae exercenda,. ad remissionem peccatorum ; ntrum agatur . in eis de potestate clavium, quam Ecclesia accepit a Christo, ·difficile est, saltem si ipsi textus in se inspiciantur, eruere; attamen, ut argu.mentum theologicum , quod postea erit evolveudum, insinuemus, cum sacramentum poenitentiae sit omnibus, qui post baptismum mortaliter peccaverunt, necessarium ad salutem consequendam, ,unum de duobus erit concludendum: aut quod Ecclesia hac in re per plura saecula hac po.testate sibi tradita, sive per ignorantiam, sive per aliam rationem, usa nón fufü'it, (quod absolute repugnat ejus infallibilitati et indefectibílitati), aut quod hane potes– tatem et agnoverit et applicaverit, opportunis tamen restrictionibus ratione cir– cunstantiarum, loci, temporis,.. ; in hoc casu dice_ndum est q~od omnes illi textus, ,mb luce istius dogmatis com¡iderati, possunt intelligi de 'potestate remittendi peecata quam Ecclesia et agnoverit, et sibi attribuerit, im:~p et app~icaverit. Cum multa sint adhuc dice1ida, ubi de eonfessione sacramentali, nihil aliud in p:raesénti addendnm censemus. De poenitentia publica et privata brevis adumbratio. 488. Ad rectam intelligentiam eorum quae in thesi ,superiori die~ s~i)t, aclque claritatem dicendorum, oportet aliqua praemittere circa disciplinam poe-– nitentialem primis Ecclesiae 'temporíbus habítam; cum tamen haec disciplina non fuerit ·institutionis divinae, sed ecclesiasticae, jam patet magnam subiilµ;e in diversis temporibus mutationem, necnon et extensionem quoad peccata, et .intensitatem quoad poenas injungendas; sic e. g. dum in Didache legitur quod peccatores in Ecclesia peccata sua confiteantur et postea communicent, in pos- · terioribus ecclesiastfois documentis, praesertim Ecclesiae Orie:iltalis, distincte agitur de gradibus poenitentiae ad remissiont:lm peccatorum obtinendam. Porro poenitentia alia fuit canonica, alia publica, alía solemnis. Canonica erat illa quain certi cano1J,es praescribebant faciendam circa aliqua peccata gra– viora; canones enim, sive a Conciliis, sive ab Episcopis editi, statuebant poe– nam quamdam, alii poenitentiam quae esse poterat publica vel aec1·eta¡ po1mi• tentia igitur sic praescripta erat canonica. (12) Apud :E"unk, t. 1, pág. 303. ' (13) Ibid., p1;1,g. 271. (14) runk, pag. 172. 05) Ad :."hiladelph.. c. 3, n. 2; Jo~ra-1, 73.