BCCCAP00000000000000000001372

DE COGNITIONE HUJUS PO'l'ESTATIS et ·retinendi peccata; quod autem per illam potestatem remittendi peccata iute– lligerent .potestatem qualem nos admittimus, non vero qualem Protestantes ex propriis adstruxerunt, nimis evideus est, nec ulla indiget probatione; iinmo, • quaenam esset in hoc casu ratio disputationis Catholicos ínter et Novatianos si ageretur de potestate annuntiandi evangelium aut declarandi peccata esse re- missa a Deo, aut alia hujusmodiL. . Hanc potestatern esse judicia-lem admittebant, eo quod tam Catholici ·quam haeretici Novatiani distinctionem _peccatoruni faciebant, ita ut, juxta ipsos, aliqua fo!'ent frremissibilia, alia vero remissibilia (novatiani), aliqua ma– jorem poenitentiam, alía vero minorem exigerent (Catholici) ; ad hanc distinc– tionem faciendam cognitio peccati erat otnnino necessaria; quapropter inves- 1 tigari debebat ipsum peccatum ad modum juclicii; erat proinde judfoialis, et distincta a potestate baptizandi. · · Indoles etiam judicialis potestatis remittendi peccata in eo apparet quod diversis peccatis diversae quoque injungebantur poenae sen poenitentiae; jam– vero poenas imponere ídem est ac jurisdictionaliter procedere. Ergo potestas remittendi peccata censebatur potestas jurisdictionis ad imponendas poenas pro diversitate culparum. ' 29) Ex impugnatione; facta a. Tertulliano, jam Montanista, contra Roma– num Pontificem Callixtum, ann; 217-223: Celeberrima est controversia 'l'ertulliani coiltra Papam Callixtum; Ter– tullianus, jam Montanista, dure increpat Papam Callixtu:ril eo quod iste, fretus verbis Mt. 16, 16: "Tu es Petrus... ·et tibi daba claves regni coelorum... " con– tendebat: potestatem, a. Christo Petro concessam, ad se quoque derivasse, ideo- que posse remittere peccata. · . · "Drrtua nunc sententia quaero, unde hoc jus (reniittendi peccata) E cele~ siae · usurpes. Si qiiia díxerit Petro Dorriinus : super hanc petrmm aedificabo Ecclesiam meam; tíbi dedi clcwes regni coelestis; vel: quaeciimque alligaveris 11el solveris in térra, erunt alligata vel soluta in coelís; ,iclcirco praesumis. et ad te derivasse solvendi et alligamcli potestatem, icl est, ad omnem Ecclesietm Petri propinquam? Qualis es evertens atque commu_t,;ins manífestam De,i inten– tiortem personalíter hoc Piitro confer·entem? Sitper te, inquit, aedificabo Eccle- s~am meam" ( 4). · ' · · ' Cum hic lilier de Pudicitia fuerit, auno .217-223, exaratus, seqúit11;r Ro– manum Pontificem jam in initio saeculi III sibi attribuisse :Potestatem re– :rnittendi peccata ét quidem propter proínissionem 'Petro factam in Mt. 16, 16; Tertullianus nihil opponit hüic fidei nisi quod verba praedicta fuerint ad per– sQnam Petri prolata, non vero ad ejus successores, ideoque potestatem, Petro personálitér éollatam, Ecclesiae hierarchfoae derivati:un non· f'uisse. · · 30) Ex antiquissima institutione tribunalis poenitentialis et cujusdam · pre~byteri poenitentialis. Inde a primis saeculis existebat iiJ. Ecclesia quoddam fr,ibitnal poeniten– tiale cui competebat judicare et decidere, non autem in foro externo, sed inter– no, causas existentes inter christianos. Ergo jEJ,m a~noscebatur potestas judi- cialis pro foro interno remittendi peccata. · .· íi?_ P• J¡,udicjtia, c. ?1; PL¡ 2¡ io?t,