BCCCAP00000000000000000001372

DE NATURA HUJUS ~OTESTAT!S ----------------- rit hanc potestatem remittendi peceata, quandoqnidem ipse, utpote Redemptor et Salvator, necnon et ,Tnélex a Deo eonstitutns, non semel, sed plnrieR peecat.a rPnÜRit in ho<' mundo. Hane potestatem Christus suis apostolis communieavit qnando dixit: ".Sicnt rnisit me Pater, et ego mitto vos"... ; potestas igitur remittendi peccata existit in capite et aliis membris per ejus commnnicationem. b) EJxercencla. est ad normam }-uris, qnod, etsi explicite non habeatur in te.xtu, debet tamen subintelligi, 19) eo qttod sententia in terris data debeat ra– tihaberi a Deo in coelo; repugnat enim qnod in coelo rata ha:beatur illa senten– tia remissionis qnae indigno foret concessa; unde per prius cognoscenda est causa, ita ut, non modo· arbitrario, sed ad normam juris judicetur. 29) Potestas remittendi et retinrndi peceata est potesta8 clelegata, Apostolis eornmque success()ribus communicata, in ordine ad decidendas per :;,;ententiam causas quarum Deu:;,; est creditor, homo vero clebitor. ,Tamvero in hujusmodi negotio remittens peccata non potest arbitrario modo proceden!, sed ad normam juris. Ergo debet per prins causam cognoscere et sententiam ferre ad normam juris. 39) Id ctiam probatur ex eo quod tam ex natura rei quam ('X volnntate Christi peccata non remittantur si.ne aliqua poenitentia, ut postea dicemus. ,T amvero Christlls non potnit hominihns conceclcre potestatem re– mittendi peccata suae volnntati et ipsi rernm naturae contrariam. Uncle potes– tas rrmittellCli percata Rnpponit. cognitionem peceati et dispositionem poeni– tentis. e) Caiisa decidit1w per sentcntiam ttbsolnti.onú vel conclemnation·is, vel qnod idem est, sententia respieit rhws terminos confr·ar•,:e opposdos. liberati.onís unmn, condemnationis alterum. · Quod facíle probatur si attenditur ad veí:ba ·,Joannis : '' Quorum renúse– rih'.s veceata, remitti1ntur e'is; qnontm retinweritis, retenta sunt". Nam remit– iere et retinere sunt termini opvositi, non contradictorie, sed et contrarie, quorum primus significat liberationem ah onere pe<'rati, secnndus vero signi– fieat aetíonem ligancli, onus subeundi. Retinere 11011 est idein ae non remdtere .: sed pmeter non rem·issionem 11Jiquid pl1ls frnportat, nemque liga.tioncmj sicnt enim poü~sü1R remittendi conti– netur in potestate solve11di, sic potesta,, retinendi in potestate ligandi; unde voeabulum "retúiere" non dicit tantum non cxereitútni potestatis, gen non 1iswm hujus potestatis, sed dicit aetum positivwm et realem qiw peccata ligantur et irnpediuntiir ne abecint; iste sensus est adhuc clarior si consideratur vox graeca "kekratentai", quae, tam jn usu profano, quam in bíblico, significat aliquam actionem realem et positivam vi cujns aliqnicl coerceo, vinco., supero, in servi- tutem redigo. · "Per exercitúon potestatis remittendi, ait el. Huarte, Uberatur horno a, cnlpa et poena. aeterna, .seu libera.tui· ab obll'.gatfone s1tbem1di odium Dei et de- 1>dum poenae aeternae; et hinc ,ins aliqiwd peccatori asse1·ititr, jns nemqite quod habet ut arnicus Dei reputchtr· et sit; per exercitiimi aidem pote~tatis retinencl,i, veeccdum. manet, et peccatori imponitur onns a1iquocl, qiwd cons,:stit in obliga,. tirme redeundi ad hoc ut habere rfossit nmissioneni peccati'." ( 4). Quaproptrr optimr el. Billot: "Remittere et retinere non opponwnhw