BCCCAP00000000000000000001372

DE COLLATIONE POTESTATIS REMITTENDI PECCATA 315 vinculurn peccati sit id quod praecipue fini Ecclesiae consequendo obstat, re– sultat quod in hac promissione potestatis contineatür et potestas remittendi et retinendi peccata. ~ n - Haec potestas ac:tu conferl:ur. Connexki materire 476. In duobus testimoniis praecitatis continetur promissio potestatis 1·e– mittendi et retinendi pcecata, saltem quatenus Ecclesiae promittitur talis po– testas quae sit sufficiens ad conseqiienditm finein ipsúis; in illa igitur potestate universali:¡iima dicendum est contineri etiam potestatem non tantum pro foro externo, sed e-tiarn pro foro interno. · Sed haec potestas remittendi et retinendi peccata .adeo apparet supra consuetum ordinern extraordinaria ut deberet non modo referri in revelatione quoad éjus promissio\rnm, veru~ etiam quoad ejus collationem (15). P:robatur ex Sacra Scriptura ' Haec tantae potestatis collatio habetur a.pud Joannem 20, 21: "Dixit eis •der·wm: Pax vobis. S•icut misit me vivens .Patet·, et ego mitto vos. liaec citrn dix-isset, insufflavit, et d-ixit eis; .1_1ccipite Bpfritum Sanctuin; quoruin remiseritis peccata, remittuntur eis, et Quorurn retiniwritis, retenta sunt". Argumentum · In his vel'bis confertur Ecclesiae aliqua potestas qu.ae in Ecclesia perdu– rare debet. Atqui haec potestas non consistit in nudo ministerio prnedicandi evangeliurn, aut annuntiandi peccata esse remissa, sed in facultate remitte11,di vel retinendi peccata quoacl reaturn ciilpae. Ergo admittenda est in Eceles~a potestas remittendi et retinenéli peccata quoad reatum culpae. Prob. major.: Quod in hoc loco aliqua conferatur Ecclesiae potestas, et quidem circa péccata, plus quam evidens est, nam id expresse sonant ornnia et singula verba; id etiam apparet ex solemnitate verborum et ex modo narratio– nis; caeterum id expresse admittitur etiarn ab adversa:riis. Nec minor est consensus cí:rca perseverantiam in J!Jcclesia praedictae potestatis collatae, quod satis etiam constat ex eo quod nunquam in Ecclesia adfuerit ulla qisputátio de hac re. Solus Abaelardus id videtur negasse; sic enim sonat propositio e,ius darnnata: ".(Juod poi estas ligand'i et solvendi .Apostoli¡; tantum, data est, non successoribits" (16). Id praeterea confirmatur ex ipso contextu: nam sicut Pater misit Chris– tum, sic pariter Christus mittit Apostolos suos; considerari enim debet quo.d apostoli-mittuntur ad continuandum illud ipsum Ópus quod Christus acceperat a Patre, ·et quod eamdem conferat potestatem quam ipse Christus in se habe– bat; ad hoc igitur opus peragendurn, quod in Ecciesia perdurare debet, concedit (15) "Talis est ac tanta, ait el. :Billot, collata mortálibus auctoritas dimittendi pec– cata, et a consfü,to rerum humrrnarum ord.ine adeo exorbitans, ut necesse omnino fuerit mentionem · specialissimam de ea fieri, n,, 9mnern credibjlitaten,. superare yideretur", Op. . cit., pag. 17. · (t6) Denztngex', 379.