BCCCAP00000000000000000001372

l)E NÁTURÁ VIRTUTIS POENITENTIAE Stus. Augustinus: "Non ,niffícit mores in rnelius comm1dare et a f actis nialis recedere, nisi etiam de his quae facta sunt satisfiat Deo per poenitentiae dolorern, per h.umilitatis gemitmn, per contriti cordjs sacrificiwnh coopera1i– t·ib1ts eleemosynis" ( 21,) . · Stus. Gregorius l\iagnus: "poenitent,íam agere est perpetrata rnala -plan– gere et plangenda non· perpetrare" (22). Ratione theoJogfoa . Peccatum eRt illa actio moraliter n~a1a qua horno volnntate .ma sese avertit a Deo et (lonvertitur ad creaturas. Per poenitentiam horno intendit reconciliatio– nem cum Deo quem peccato suo offendit. J amvero ta1is cum Deo reconcilíatio obtineri non potest sine vera detestatione pecc!lti ac dolore ipsius, quae, vera detestatio tune obtinetnr quando voluntate libera sese avertit a creaturis et con– vertitur ad J)eum. Ergo ad veram poenitentiam requiritur qnod volitntas homi– H~s ita imniutefar ut odio haheat id 'ipsum quod antea dilexit, per conversionem adDeum (23). · Haec vera detestatio et a1ümi dolor secum fert propositnm non peccandi d•J caetero, nam poenitenR in tantüm dolet de peccato in quantum ipsum appre-. hendit 1tt malum. Jamvero si peccatum fuit malum in praeterito, malum quoque 1·emanet in f11t1tro. Ergo vera detestatio peccati praeteriti secum ·fert volunta• tern ill1id vitandi in futitro, seu quod idem est, propositum non peccandi d6 eaetero. Nota Bene 456. Ut vis argumentandi apparéat, neeesse est considerare quod poeni– tentia non est transitus de simplici carentia rectitudinis in Deum ad veram et positivam unioriem -cum Deo, sed potius transitus de positiva conversione in crea, . turas ad positivam et amicabilem unionem cum Deo; aliis verbis, pÓenitentia est transitus de statu peccati ad statum justitiae, quae duo contrarie opponuntur, ,Tamvero ejusmodi conversio ab uno statu ad alium requirit omnino acti,m vo– luntcitis, quo a peccato praeterito sese avertat, et quo ad Deum sese convertat Avérsio a peccato praeterito est detestatio ipsius peccati. Objeetiones Objectto 111<: . . 457. Verba quibus in Sacra Scriptura exprimitur eonversio ad Deum sunt in graeco: metanoia; in hebráeo: teschouba. Jamvero hae voces non significant detesta– tionem peccati, sed potius m1itationem consilii et• mentís, seu propositum novae vitae. Ergo .•. .Respo-n.deo: l 9) Disting. major. : . generatim - concedo; semper - nego. 2 9 ) Disting. minor.: hae voces' non significant detestationem peccati, sed tan– tum mutationem consilii, si consideratur étymon vocis - concedo; si consideratur usus biblicus ...;..... nego. Aliud enim est aliquam vocem -in seipsa significare aliquid in .genere; et aliud est ipsam vocem sumi ad hoc vel illud determínate significandum; jamvero in sacra Scriptura, quanclo :fit sermo de conversione hominis ad Deum, sumitur saepissime haec vox poenitentia pro destestatione peccati et ipsius dolore. (21) Sermo 351, c. 5, n. 12; .Journel, "l 531. (22) •In Jlvanw., lib. 2, hom. 34,, n. 15; .Jov.rnel, 2336. (23) Stus. 'l'ho1uas, 3, q. 86, a. 2. ·'