BCCCAP00000000000000000001372

294 D~ NECESSITATE COMMUNIONIS vobis; qui manducat meam carnem, habet 1Jitam aeternmn' ';. unde haee verba Christi de necessitate manducationis eucharisticae Sancti· Patres aecommoda– . bant ad pueros; unde, juxta sanctos Patres, pueri in baptismo aliquo modo man:ducant Eucharistiam, non autem in re, ergo in voto. Audiendus est Stus. Augustinus: ¡"Habent eni·m videlicet (Pelagiani'.) quo confugiant, atque ubi delitescant, q'uia non ait Dominus: '' Si quis non renatus fuerit ex aqua et Spiritu. Sancto, non habebit vffam; sed ait< "non in– trnbit re·gnum Dei". Nam si·illud dixisset, nulla hinc dubitatio posset S1tbórir1:. Aufertur ergo dubitatio: · jam Dmninum • audiamus, non suspiciones conjectu– msque mortalium. pominum audiamus, üiquarn, non q·uidem hoc de sacramento la.vacri dicentern, sed de sacramento sanctae mensae sitae, qito ne'i'no rite nisi bapt-izatus accedit; ~' Nisi manditcaverÍt,is carneni mearn..., non habebüis vitam i11, vobis". Quid ultra q1taerimus? Quid ad hoc responderi potest nisi pert·indcia pugnaces nervos adversus constantiarn perspicuaé veritatis intendat?" (9). · Et statim refutat ideni Sfo,s. Doctor id ·quod sui adversarii poterant obji– cere, quod sciliéet haec verba J)oniíni de necessitate manducationis eucharis– ticae ad vitam habendam aeternam, non fuerint ápplicanda ad pueros, sed tan- tum ad adultos. ' Vim istius textus aliorumque qui in eumdem sensum citari solent, multi Theologi volunt enervare, dicendo Sanctum Augustinum non loqui in hoc loco de vera manducatiorJ,e. e·ucharistica, sacramentali, sed potius de necessitate in-, · corporatimiis ad Christum, quam incorporationem tribueret quidem baptismo, non vero Eucharistiae; sed haec interpretatio est violenta, et contra ipsu,m tex• tum, in ·quo aperte distinguit inter "lavacrwm aqiiae" et "sacramentmn sane• tae mensae s1tae ". Praeteréa, supposita ista interpretatione, argumentum a Patribus con• fectum contra Pelagianos, esset invalidum; nam si Patres, addrtcendo haee ver• ba Domini nihil aliud intenderent probare nisi incorporationem spir.itualem a(l Christum esse necessariam ad vitam aeternam conseqÚendam, possent eis res• pondere Pelagiani dicendo praedictam incorporationem infantes jam habere rinte baptismum, eo quod peccatum non erat in insis, ideoque etiam mandu– casse hoc sensu metaphorico corpus et sarntuinem Christi; argumentum,, e con• tra, validissimum, et omnino cogens conficiebatur contra ipsos si incorpora, tío ad Christum efficitur aliquali.ter ab ipsa Eucharistia, auae' nonnisi bapti– zatis confertur et quia vi _istius argument;i obstringebantur, ideo negabant verba Domini refer:ri ad infantes (10). . Si haec ita sint, necessario sequitur Eucharistiam esse unum .vitae prin• cipium quod omnibus ·omníno hominibu,s suam vitam conmmnicavit; quaprop– ter necesse est ut omnes etiam homines ad ipsam aliquo modo accesserint; hane conclusionem non tantum eruit, sed etiam long·a testimonio:rum serie P: De la Taille probat: "S·i Eucharistia creditur princip1:um vitne imum hominibus in :.Jdamo lapsis, debuit retroactis saecy,lis rnand·u,cari aliqualiter · ab ornnibus quotquot in vitam praeordinati sunt. Hoc aufom factum esse, Patres et scriv– tores ecclesiastici conclamant; wnde non leve addititr nosfrae thesi: auctoritatis praes·idium" (llf (9) PL, 44, 128. (10) Cfr. alla multa testimonia in eumdem sensum apud l)e l!l- 'l'aiUe, op. oit,, pag, /591 sqs. (ll) :De la ',raille, op. cit., pag. 598.