BCCCAP00000000000000000001372

DE MATERIA ET FORMA SACRAMENTI EUCHARISTIAE 2'7!-l quae vel epiclesirn dicuut neeessariam ad eonfieíend_nm sa~r~ment~1m, veI verba · ilJa quae sacerclos profert ante eonsi,erationem pains r>t v1m _se~t1unt esse eon– üitionem sine qua sacerdos nomine Christi et in persona Chnsti non ageret. Quoad epiclesim. 434. Ratio cur epiclesis dicatur necessaria ad consecrationem efficien– dam est quia in multis Liturgiis, 'póst prolata super panem et vinum verba Do– rnini: "Hoc est cor¡nis meum", "Hic est' calix sanguüús niei .. .", additur quae– dam oratio in qua invocatur Spiritus Sanctus ut .panero et vinum in Corpus et Sanguinem co1we:• tcit:. · a) Haec tamen sententia habet contra se fldem catholicam in documen– tis superioribns tam .F]cclesiae quam Patrum !uculentiss.ime expressam. b) Ch'ristus nen per epiclesim, sed per verba: "Hoc est Corznis meurn" "Hic est calix sanguinis mei" consecravit, et quod ipse fecit, hoc ipsum a no– bis faciendum jussit. E;go et nos consec:ramus per verba Christi, non vero pe:r epiclesim. · Con.venientia Epicleseos: Pluribus rationibus declaratur, quarum praecipuae hae sunt: 435. a) Ut id quod fit in insta:ntí, aliquo modo subsequentibus verbis de_-· claretur, atque per ·varias caeremonias di.stendcitur; quod mirmn esse non debet, cum in aliis sacramentis, puta Ordine et Extrema Unctione, id ipsum occurrat; in Ordine, postquam noviter ordinatu~ concelebravit Pontifice, et accepit potesa tatr,m remittendi peccata, in ffüe Missae Pontiiex m¡rnus imponit super praes- ' byterum ,iam 01:dinatum. dicens: "Accipifo Spiritum Sanctum ... ". b) Sed, haec, etsi bona, non videtur 1tnica ratio, nec optima; convenientia epicleseos per hoc explicatur quod invocatio Spiritus Sancti non fit ~n ordine ad effectum transubstantiationis obtinendum, sed_ ad Deum deprec.andum ut hos– tia sacrificii Deo sit grata et accepta, nobisque véro non ad Judicium et condem-. nationem, sed ad omnis benedíctionis. et g·mtiae repletionem. , Sane vero, meminisse in praesenti oportet id quod in Missae sacrificio de– claratum est: nempe hostiam nost-ri !!ac1·ificii non esse solum Christum,. sed etiam t/Jtam ejus .Eéclesiam, utpote mysticum corpus, cujus caput Christus est; res igitur in nostro sacrificio ·oblata est Ch1·istus cum suis membris, unum cor– pus cum suo 'capite efformantibus (quod per species panis et vini ex multis_gra– nis et uvis efformatas apte repraesentatur). Si igitur haec ita sint, sensus epicleseos is est: quod Deus acceptam ha– beat hanc oblationem, et ideo hostia fiat nobis salutaris omniumque benedictio– num et gratiarum ca·usatrix. Nec aliter se habet nostra Romana Liturgia, quando ante consecrationem dicimus: · "Quani oblati.onem tu, Deus, in omnibus, quaesumus, benedictam, ads– criptam, ratam, rationabilem acceptabilemque facere digneris, ut nobis corpus et sanguis fiat ... ". Quid enim est illud: in omnibus, nisi quod in oblatione con– tinetur, nempe tota Ecclesüt quae simul cmn Christo offürtur Deo? Si solus Christus in Missa offerretur, nonne illa oratio ü1:utilis esset, immo et ipsi Christo injuriosa? . .. Idem occurrit post consecrationem irt oratione: "S'UJJplices te rogamus", qua:µdo dicimus: i'Jube haec perferri per manus sancti angelí tui in s1,¡blírne H,ltare tm11n .1•• "¡ si ,solus Christus qfferretur Deo, non indigeret perferri in