BCCCAP00000000000000000001372

268 DE FRUCTIBUS SACRIFICII l\llSSAE 1 levissimum argumentum, quod V'idelicet Christus d·ixerit: Accifiite et mandit– cate, cum de usu Eucharistía,e loqueretur: nwrtui a,utern neque acm:¡jere neq1~e– edere valeant" ( 10) . Probatur indirecte. Ex eo quod ,Judas ::VIachaba:eus jusserit sacrificia offerre pro peccatis mortuorum, et Sacra Scriptura hoc factum laudet, diéendo: "Sancta et salu– bri-s est cogitatio pro defunctis exorare., ut a pcceatis solvantur" ( 11). Si autem sacrificia vetera valebant ad propitiandum pro peccatis, quanto magis sacrifi– eium nostrum, quod juxta Tridentinum, una sola oblatione omnium antiqua– rum hostiarum perfectiones complectitur ! ( 12). Et parum refert quod Protestantes non admittant hunc librum ut cana- 1iie1tin, nam debent illum admittere saltem 1d historicurn, non minus ac quem– libet alium Salnstú aut J osephi; constat igitur adfuisse in Synagoga consuetu– dinem sacrificia offerendi pro peccatis mortuorum; quae antiquissima con– suetudo, uti scite animadvertit ipse Stits. Bellarmúius, neque a Christo, neque ab apostolis, neque ab ullo doctore invenitur unquam reprehensa, sed immo absque ulla contestatione transivit ad christiauos. Probatur, directe. Argumentum hac in re potissimurn desumitur ex tota retro traditione christiana, tan;t in Liturgiis omnibus quam in praxi quotidiana expressa, quae ab omnibus ut traditi'.o apostolica, id est ab Apostolis dimanans, aestimatur (13). Scholion; Pro quibusnam sacrificium Missae offeratur quatenus est sacri- fieiu,m propitiatorium. · 421. a) Sine dubio. pro fidelibus tam vivis, quam defunctis in Purg<itorio . degentibus; fideles vivi sunt illi qui sunt membra Ecclesiae, quibus app!icari possunt bona ipsi Ecclesiae eoncreditae, inter quae primum locum occupat sa– críficium. Fideles defuncti, de quibus loquitur Tridentinum, sunt certo illi qui, cum essént in sinu corporiB Eéclesiae, de hac terra migrarunt et in purgatorio re– tinentur donec ab omnibus culpis et poer{is solvantur. .Utrum ínter i.stos sint reccnsendi illi qui ex'trci Ecclesiam baptizati, ma– terialiter tantunÍ pertinebant ad sectas haereticas, et illi qui charactere chris– tianitatis non insigniuntur, difficile est determinare; el. Billot sententiam affir– mantem sustinet "eo quod omnes illae animae, quamtumvis baptismali charac– tere non insignitae, ad Ecclesiam patientem certo certius pertinent, sm1tque simpliciter de mystico corpore Chri8ti; ibi namque non ctmplius viget dfr1tinc– tio ínter animam et visibile corpus Ecclesiae" (14). · Quid dicendum de infidelíbus vivís· extra Ecclesiam degentibus? a) Sacrificium potest pro ipsis offerri saltem indirecte, nam eo ipso quod sacrificium offertur pro propagatione fidei et mundi pacificatione, vide– tur etiam offerri pro conversione illorum qui extra Ecclesiam sunt, sine qua (10) Stus. Bellarminus, De Missa, lib. 2, c. 7. (11) It Mach,. 12, 43. (12) Denzinger, 939. (13) Cfr. Stus. Bellarminus, l. cl.t., qui textus Litur¡¡"iarum et Patrum et ob3ectio• nes Protestantium late prosequitur. (H) Billot, op, oj,t., pag. 639,