BCCCAP00000000000000000001372

262 DE ESSENTIA SACRIFICII MISSAE .Christi, eo qnod ipse sit, et Sacerdos offerens, et Hostia pro nobis oblata; in tan-tum removere oporteret sacrificium coeleste in quantum removere oporte– ret sacrificium coeleste in qnantum de essentia sacrificii foret immolatio nova, quae cum sit absolnte impossibilis in Christo glorioso et immortali, sacrificinm redderet qnoque impossibile. Sed, uti scitnr, sacrificium essentialiter comüstit in oblatione alicujns rei. Sacrificium coeleste nihil aliud est qnam 0011tinuatio sacrificii terrestris, eo qnod eadem sit voluntas in Christo, idem propositum, eademque animi dispositio, sive quoad gratiarum actionem, sive quoad noss tram a peccatis liberationem (39). Rursus haec oblati¿ non est ritualis, nec sy:rnbolica, eo quod iterum Chris– tns directe et frnmediate seipsum offerat pro nobis. e) Ad sacrificium Christi in Missa. At scimns, et quidem nemine discrepante, Christnm sub speciebus pauis et vini offerre qnoque in Missa vernm ac proprie dictum sacrificium; quomodu igitur sese habet haec Christi oblatio in Missa cum oblatione coelesti '!... Per Transubstantiationem Christns fit praesens sub speciebus eo ipsissi– mo modo ,intrínseco quo est in coelo, cum suis scilicet moralibus dispositionrbus tam ex parte animae qnam corporis; unde etiam cum illa actuali oblatione qua sacrificium peragitur coeleste; Missa igitur est ipsum sacrificium coeleste, praesens factum super altare, et quidem sensibile, pro nostra humana conditio– ne. Sed quia tota nostra religio alligata est sacrificio Crueis, oportebat quocl nostrum sacrificium repraesentai·et sa0rificium cruentum Crucis; quam ob rem voluit Christus seipsum in JYiissa offerri sub symbolis suam passionem et mor– tem redemptrieem signifieantibus, quod obtinetur in consecratione utr-insque speciei, vi cujus corpus, separatum a sanguine et sanguis, separatus a corporc, niystice i·epraesentant immolationem Christi praeteritam. In consecratione Christus, sub utraque specíe pracsens, sese offert Deo Patri; haec oblatio non fit uno solo actu, in ipsa scilicet tantum consecratione, sed perdurat quousque sacerdos sacrificium consummat per communioncm. Tam consecratio, vi cujns Christus fit praesens, quam mystica immolatio quae sensibiliter repraesentat mortem Christi, opera sunt Ecclesiae per suos ministros ope:rantis; Christus tamen volnit ut in sua oblatione eucharistica tota Eeclesia fieret suae oblationis particeps, ita ut ipse et offerret semetipsum et simul offerretur ab ecclesia; sic sacrificium illud esset certo nostrum sacri– ficium; Christus offertur ab Ecclesia in ipso instanti transsubstantiationis,. vi cujus substantia panis et vini convertitnr in substantiam Corporis et· San– guinis Christi; Corpus et Sanguis Christi offeruntur ab Ecclesia, et quidem r-i:,b signis eucharisticis, non aliter ac Christns ipsemet sese obtulit in Coena Ultinrn. Sic igitur oblatio Christi et Ecclesiae fiunt una sola oblatio, unnm solum scicrificium, quod proinde nihil aliud est qnam prolongatio sacrificii cruenti et coelestis, nostrae humanae conditioni aceommodata. (39) "Ainsi se continue eternellment au ciel l'oblation sacrificielle qui a rempli la vie- terrestre du Sauveur" Op. cit., pag. 746,