BCCCAP00000000000000000001372

\' -. ._.. . '.' . (. ',.: ·,.,., DE ESSENTIA SACRIFICII MÍSSAE ulla actione sensitiva, nec intellectiva, in quantum istae actiones sunt functio– nes animae et corporis ( 16) . Crisis. a) Haec omnia non possunt a nobis ullatenus ádmitti, eo quod juxta notionem superius traditam Transubstantiationis et modi essendi Christ:i in sanctissimae Eucharistiae sacramento, Christus non mutetur in §!e, nec aliqui!l patiatur in sua quantitate, nec figura, nec statura; Christus , proinde per Transubstantiationem fit praesens in. altari sicut ipsemet est in coelo, hac unica differentia; quod .in. coelo adest localiter, commensurando scilicet suo cor– poré partes spatii, dum in áltari sit per modum substántiae, COI)-Sequenter ad mirabilem conversionem totius substantiae pariis in substantiam Oprporis Chris– ti; est igitur Christus in Eucharistia vivens non aliter ac in coelo, potens sci– licet elicere omnes actus vitae cum sensitivae tum intellectivae; Christus non ponitur in E;ucharistia in statu decliviori, mortis, quod, si semel concederetur, consequens esset nos sacerdotes pejoref$ esse Ju~a-eis deicidis (17) .. b) Doctrina Lugoniana non tantum sese opponit incorruptibilitati et glo– rioso statui Corporis Christi; verum etiam talem ponit in Christo .novam immo– lationem. in singulis consecrationibus, ut posset Missam constituere verum sa– crificium. independenter a sacrificio Crucis; nova enim victim.ae immolatio no– vam quoque efficit actionem sacrificalem; quo pacto perit necessario unita·s inter sacrificium. Crucis ét sacrificium Missae (18). , · . . .. ·· . . c) Accedit quod ratio sacrificalis non pos¡;it fo;rmaliter poni in illa ipsa actione qua victima praepáratur ad f)ominis usum; sic_ ,enim ptaeparamus no– bis coenam, ét non oblationem facirims D,eo (19). Opiriio. Lessfü 406. Consecratio est sacrificiuin, quatenus verba .·consecrationis éx , se tendunt _ad realem- separationem corporis a saüguine Chri1;,ti, cum ex vi ver– borum sub specie panis sola substantia_ Corporis ponatur praesens, cáetera alia nonnisi, ex reali .concomitantia, quatenus impossibile est quod ea o¡nnia quae s:unt cum Christo indissolubilia, non inveniantnr ubi adest corpus-; at hoc acci– dit quasi per accidens (20). · · · Crisis; sqs. a) Falsum est. suppositum istius•. opinionis,1 nam verba consecrationis in tantum tenderent ex natura sua ad realem separationem, in quantum verba con– secmitionis- excl.uderent sanguinem, et viceversa, quod, non sustinetur., b) Consecratio non mutat coF.pus Christi 1 sed'. totil: q:uanta mutatio est fn hac_mirabili conver¡;¡ione,-in sola substantia,panis et vini invenitur; hoc jam posito, vel sanguis Christi praésuppimitur :realit.er .separatus, vel realiter ei unitus. Sí autem 1;1anguis ·praesupponitur realiter separafo1;1, separatio non fit ex vi verborum; si vero praesupporiitur realite;. unitus, separatio non fiet .ex vi verbortt:in, cum juxta praedicta consecr'atio non valeat inducere in Christo ullam mutationem. (16) Hanc ideam exinanitionis prae omnibus descripsit Pl'ctifHlin, op. cit., pag, 403 (17) Cfr. Billot, op.· !)it., p:;i,g. 629; :i>e la 0 !1.'e.ille, op. cit,, pag. 813. (18) c;rr. I>.e la !l.'aille, op. cit., ibid.. . (19) Cfr. Billot, I>e la. !l.'aille, loe. cit. .• . · ·(20) I>e perf. div., lib. 12, c. 13, n. 91; Billuart,. di.¡ss, 8, a. 2, .dlco 39; Lepin, op.- cit., 533-539, 602,604. ' . .