BCCCAP00000000000000000001372

254 DE ESSENTIA SACRIFICII MISSAE in communidne sacerdotis quatenus victima, Deo oblata, per sacerclotem consu– mitur; alii in sola. consecratione, in quantum sub speciebus est Christus práesens sensibus et vita tam sensitiva quam spirituali prorsus privatus. Quia tamen haeé omnia impossibilia existimarentur, non alia de causa nisi quia Christus gloriose est in coelo et ideo cujuslibet immutationis realis in Euch¡¡,ristia absolute incapax, alü alia vía censuerunt esse proceclenclum, admittendo scilicet quamclam immutationem non realem, sed tantum mysticain, aut distinguendo ínter sacrificium absolittivrn et sacrificium relativum. Alii denique, positis principiis ele essentia sacrificii in genere, noliwrunt ad rem praesentem devenire, eo quocl nulla ipsis appareat via conciliandi sacri– ficium eucharisticum cum notionibus antea clatis de sacrificio in genere (12). Pauéis igitur verbis sententias exponemus, simulque quid de ipsis di– cendum sit, innuemus. Opinio Suarezii. 404. Consecratio utriusque speciei est sacrificium, quatenus clestruitur panis ut procliwafar Christns; aclmittit enim Snarezius necessitatem. cujusdam destructionis ad rationem sacrificii. Ni.me autem, in sacrificiis Veteris Testamenti quae erant imperfecta, · ipsa res principaliter· oblata destrueba.tur; in sacrificio, e contra, eucharistíco, omnium perfectissimo, destruitnr res sensibilis, nempe substantia panis et vini, non tarqen in nihilum, sed in orcline acl procliwtionem alteriils rei, quae est res princip~liter•'"'oblata, nernpe Christus; aliis verbis, etsi ad verum sacrificium requiratur sernpá · actio clestriwtiva, non tamen requiritur actio. destructiva in pejus, qualis erat in sacrificiis imperfectis Veteris 'restamenti, sed sufficit actio destructiva in melúls, qualis profecto invenitnr in nostro sacrificio Novae Legis, m quo substantia panis et vini destruitilr ut prodneafttr Christus P3). Crisis. a) Haec senterttia contradicit notioni verae Transubstantiationis, ut ex supra dictis luculentissime. constat; quare non potest ullo modo a nobis admitti. b) "Nihil potest magis oppon·i communi omniurn ho.minum sensui, qu.am assertio adstruens rcm aliqnam • sacrificari quando et quatenus producitur" ( 14). Opi.nio ·Lugonis, Franzelin, etc. 405.. Consec:rntio utriusque speciei est sacrificium, · quatenus Christus, vi consecrationis, ponitur in stafa quodam decliviori, "qua redclitur, ait Hurter, inutile acl usus humanos corporis hurnani et aptum acl alias diversos iisus per rnodilm cibi" (15). Juxta hos igitur theologos, Christus adeo. dimittitur in Eucharistia, ut ibi sit' ,per modum rei inanirnatae, tanquam tninciis, vel tanquam shpes, sine . (12) Cfr. de ha re Lepin, op. cit., pag. 721; "Vouloir rendre compte du sacrifice eu– charistique et placer malgré tout l'essence du sacrifice dans !'idee de destruction ou d'im– molation, c'est done s'engager en des embarras inestricables, et dans une veritable impas– se". Op. cit., pag. 727. (13) Suarez, De Eucharistia, disp. 75; sect. 5 et 6. (14) Billot, op. cit., pag. 629. (1fr). De LU:go, disp. 19. sect. S; Franzelin, op. cit., th. 16; (;fr.- Lepin, op. cit., pag. 426 sqs, 586 sqs.; H:urter, n. 419. ·