BCCCAP00000000000000000001372

202 E.X VI VERBORUM SOLA SUBSTANTIA éORPORIS verboruin ponitur praesens anima quatenus dat corpori esse corporeum, necesse est ut eodem titulo ponatur praesens et anima quatenus dat esse. animatum; Aliis verbis, anima est una,, quac duplkem effectum formalem habet; si autem ponitur _anima -quatenus dat corpori esse corporeum, ponitur simpliciter, e) Cl. Billot aliam solutionem _videtur innuere magís acceptabilem, secundum quam haec vox "Corpus" per se praescindit ah eo. quod sit anima rationali informa~ tum vel non; abstractione ah ea facta, adhuc verificatur forma consecrationis: Hoc est corpus meum. · · ' Immo in triduo mortis anima separata ei:at a corpore, quod fuit tune informa– tum per quamdam aliam formam corporeitatis; si vero·tunc consecratio facta fuisset, verba consecrationis apprime verifiéarentur, et tamen non adesset anima rationalis. Ergo neque nunc vi verborum ponitur praesens, sed vi realis conconiitantiae. Sed humillime confiteor hoc 1·esponsum plane mihi n~n satisfacere, quia parum Jnea refert quod in triduo mortis alía forma corporeitatis informaretur corpus Chris– ti, et quod tune, si consecraretur, adesset tantum corpus, perfecte verificata veritate istius propositionis: Hoc est corpus meum; considerari nunc oportet quod anima rationalis informa:t hic et nunc corpus Christi eique dat, in sententia Thomistica, non tantum esse animatum, sed etiam esse corporeum; unde'si Corpus .Christi fit sub hostia praesens, debet etiam poni prout informatum est ab anima rationali. Solutio nostra: 334. Solutionem igitur veram hanc esse credimus: Vocabulum "Corpus" signi– ficat aliquid quod est commune, tum corpori humano vivo, tum mortuo, quin proinde implicet informationem ah una vel ah alía forma; id est, hoc vocabulum "corpus" dicit quamdam partero humani coinpositi, quae plane praescindit ah eo quod sit informata vel non; si est informata, erit corpus 'Vivum; si non, erit mortuum. . · Quare vi verbor1.,1m ponitur praesens id quod directe et immediate ·per verba consecrationis significatur, corpus scilicet Christi; e reali autem concomitantia, po– ne.tur et anirp.a, si .contingat esse cum ccrpore conjuncta; secus, ut in triduo .mortis, si actu est ab eo separata (24). . . Objectio a,: . Sanguis non informatur ah anima, estque substantia ·a ccrpore onmi:no distinc– ta, non aliter ac liqui<;l,um quod in vase continetur. Unde sicut vas, aquam continens, non 'fieret ,praeséns si supponeres transubstantiationem aquae. eodem modo sa;nguis non ponitur praesens sub specie panis, ne quidem ex reali co;ncomitantia; et simili– ter sub specie vini, solus sanguis est praesens, non vero corpus, nec anima. . . Ergo totus et integer Christus non est praesens sub t!Ualibet specie. Respondeo: Duae sunt théologorum senteuti!,\e circa informationem sanguinis. Suarezius tlefendit ~orpus et sanguinem esse duas substantias omnino distinc– tas, sola unione accidentali unitas; quare sub specie panis ponitur praesens vi ver– borum Corpus Christi, et caetera omnia praesentiantur per realem concomitantiam; sanguis tamen non fit praesens nisi pet quamdam actionem divinam, a transubstantia– tione distinctam, vi cujus replicatur vel reproducitur sanguis, non aliter ac reprodu– cerentur vestes, si Deus v:ellet. Isti auctores sunt qui, in quacumque dirficultate inventi, ad deum ex machina recurrunt, ad omnipotentiam scilicet divinam. et facili negotio nodum solvunt• . Nos, cum Sto. Thoma multisque aliis Theologis, ne'cnon et physiologis, sustine– mus sanguinem esse. anima ratio:iJ.ali informatum, esseque partero integrantem huma- ni compositi; quo admisso, nulla jam remanet difficultas. , Sed si ex Physiologia naturali argumentum adhuc non haberetur omnino apodic– ticum, remanerent rationes theologicae míníme spernendae, quae id ipsuin _suadent; nam tune sanguis non fuisset a Verbo assumptus in unitatem personae, quandoquidem Verbum tantum assuinpsit naturam humanam ejusque partes essentiales et integran, tes; neque tune ratio appareret cur Christus voluisset conversionem vini in sangui– nem, si sanguis no1} esset ejus pars. 265, (24) Cfr. hanc dif!.icvltatem apud Jtu!'rte, X>e l>eo C:rea:ut!J !J1¡ Bl!tV!l,Dte1 pro¡,. :ta, n,