BCCCAP00000000000000000001372

DE VERA EXPLICATIONE. TRANSSUBSTANTIATIONIS rius reí. Jamvero imp9ssibile est quod desinat per mutationem in ipsomet in– ductam, puta per destructionem, vel. per adductionem. Ergo desinere debet per specierum corruptionem, quatenus statim ac desinit esse continens, desinat ne• eesse est et contentum. Hinc optime Stus. Thomas: "Jllud quod de se habet esse indeficiens non potest esse deficiendi principium, sed alío deficil;nte, hoc .desinit esse in eo; sicut Deus, cujils esse est indeficiens ,et immortale, desinit esse ,in aliqud, cre11r Mira corruptibili, per hoc quod creatura corruptibilis desinit esse. Et hoc modo, cum Christus habeat de se esse iadeficiens et incorruptibile, non desinit esse sub hoc sacra.mento, neque per hoc quod ipsum desinat esse, neque etiam per motu,m, localem, sed solum per hoc quod species huius sacramenti desinunt esse 1' (30). Objectiones ad thesim. 317. Sententia no·stra iterum atque iterum probabitur vera ex solutio~e praeci• puorum argumentorum quae contra eam fuerunt proposita; in eorum solut10ne ocea– sionem minime spernendam habebimus nostras rationes exponendi aliasque magis enucleandi et roborandi. Objectio H: • Actio ad extra, qua nihil novi fit, prorsU:s repugnare videtur. Atqui per actio– nem conversivam, prout fuit a .nobis declarata, nihil novi factum est; quippe termi– nus illius actionis erat Christus praeexistens in coelo et non mutatus. Ergo praedicta actio conversiva ·prorsus ridícula· apparet et est. · Respondeo: Dist. major.: Actio ad extra, qua nec aliquid novum producitur, nec aliquid in aliud conve1,titur, prorsus repugnare videtur concedo. , ... qua nihil de novo producitur, subdisting.: est praeter otnnes notiones quas ex. rebus naturalibus habemus '- concedo; est evidenter falsa, utpote notis repugnan- tibus et contradictoriis constans - nego. , , Explicatio: Nullam habemus difficultatem .in hujus ,quod dicit adversarius con– cessíone, nempe quod per quamlibet actionem ad extra aliquid debeat fieri; hoc né– g-ari nequit quin eo ipso actionem infitiemt1r. At quaero: Nihil positivum factum est quando dico: hanc substantiam panis, vi illius actionis conversivae, in substantiam Corporis Christi fuisse conversam? ... Ali– quid profecto factum est, ,ad cujus effectionem sola virtus divina potest extendi, quod haec scilicet substantia desirtat in aliam praeexistentem et non mutatam. Hoc revera est novum atque singulare in conversione eucharistica: quod 'ejus terminus sit aliquid praeexistens, corpus scilicet Christi. Omnis actio creaturae aliquid novúm facit, per hoc quod per suam actionem disponit subjectum ad novae formae recepti9nem, quae sit cum priori omnino incom– posibilis, et sic, ad aliquid quod non erat, pervenitur. At in Eucharistia nihil de no~ vo producitur, nihilque ,additur Christo praeexistenti; S€d Deus, qui, ut auctor entis, potest in totum ens, attingit radicitus materiam et f ormam panis, easque mutat in materiam et formam Corporis Christi, quod certo certius superat omnes facultates nostras, et angelicas; quod tamen non repugnat. Objectio ª"': Illud est annihilatum cujus nihil remanet. Atqui substantiae panis et vini nihil remanet. Ergo substantia panis et vini annihilata est. . ,Respondeo: Audias Stum. Thomam: "Utrum s1lbstantia pani.s vel 'Vini post consecrationem annihiletur" (31). "Ad primwm ergo dicendum quod subst.antia panis et vini, jacta consecratione, neque sub speciebus sacramenti manet, neque alibi; non tnmen sequitur quod annihi– letur: convertitur enim in Corpus Christi". "Ad tertium dicendum, quod licet post consecra.tionem haec sit falsa: Súbstan- (30) Stus. '2!' hom.as, 3, q. 77, a. 6. (31) 3, q. 75, a. 3.