BCCCAP00000000000000000001372

180 DÉ VERA EXPLiéATIONE TRANSSÚBSTANTIATIONIS Scotus, et cum eo multi Scotistae, adductionem appellant, quatenus per eam fit ut Christus, in coelo localiter .praeexistens,.sub speciebus localiter pona– tur, nullo tamen loco amisso vel pertransito (4) ; et jam medium non datur: _ "Procedendo enim in hypothesi secundum quam non incipit esse ~in sa• cramento f olrmaliter per conversionem panis in ipsum, restat ut fiat d<J novo in altari pr~esens, vel quia ibi producitur, vel quia illuc adducitui·. Medíum certe non datur: poterunt f orte fingí 11aria vocabula_ ad denominandam dictam actio– nem; sed, relictis quaestionibus de nomine, vel erit actio influens esse substan• tü:tle corporis Christi, vel erit actio qua citra ·u.llum in/luxum esse substantia• lis, corpus Christi, in coelo praeexistens et ib.idem semper manens, acquirit novam determinationem acciclentalem quam ubicatj,onem vocant'' ( 5). Sententia V,ete.rum 307. Quae_ est Sti. Thom-ae, Sti. Bonaventurae, Alensis, Alberti Mngni, etc., tribus hisce punctis continetur: ( 6) • . 1 º) Su)lstantia panis et vini nullo modo annihilatur, nec destruitur, sed tota convertitur in Corpus et Sanguinem Christi praeexistens et non mutatum. 2º) Positio Corporis Christi sub speciebus obtinetur unice, et simplici– ter, per veram conversionem totius substantiae panis in Corpus Christi prae– existens et non -mutatum, quin ulla scilicet actio positiva exerceatur .circa ip– sum Corpus Christi. 3 9 ) !taque nexus inter desitionem panis et positionem corporis Christi est quam 'maxime intrinsecus et ex ipsa natura operationis, qua subst~tia _ pa– n is convertitur i:n Corpus Christi: pane scüicet desinente in Corpus Chrú1ti. . . . En igitur habes praecipua capita quibus tota doctrina, tum Recentio– rum, tum Veterum, continetur; in illa doctrina panis _abit in nihilum, et ideo mu\ari debet Corpus Christi, tam per singulas cónsecrationes, quam per singu– las specierum corruptiones: per consecrationem quidem, qua reproductum vel adductum; per specieruin corruptionem, qua destructum vel reductum. Ex opposito, in hac Veterum doctrina nihil annihilatur, :qihil destruitur, nihil patitur Christus, nihil subit; totum: fit per veram ac proprie dictam con~ versione'fl'I:, quatenus- per ipsam tota substantia panis et vini desinit in Corpus et Sanguinem Christi, qui, eo ipso, continetur ubi antea continebatur subste.n– tia panis et vini, non quidein localiter, nec definitive, sed modo longe diverso,· nempe per modum substantiae, ut post.ea dicetur. Denique, sicut Christus fit praesens sine ulla sui ·mutatioile, ita cessat sine ulla _ sui mutatione,. quatenus statim ac corrumpuntur species sacramentales, <--essat habitudo · continentiae. quam species sacramentales acquisierant erga ipsu:m. Audias nunc el. Billot, sententiam productivam, adductivam, et conversi• vam proprie· dictam comparantem: (4) Scotus, in :tv Sent., dist. 11, · q; 8, n. 22-23; Stus. Bellarminus, :De J;lucharist!a, lib. 3, c. 18; 'roledo, in 3, q. 75, a. 4, q. 3, concl. 2; Vasquez, De Bucharistia, disp. 181, c. 13, n. 1.47; Pesch, :De sacra.mentis, n. 695 sqs. (5 ) Billot, op. cit., pag. 351. ('6) Stus. 'rhomQ,s, 3, q. 75, a. 3-4; Oapreolus, in XV' Sent., dist. 11, q. 1, a. 1, concl. 2 et 3; Cajeta.nus, in a;:q. 75, a. 3; Stus. Bonaventura, in XV Sent., dist. 11, p. 1, q. 3; dist: 10, p. 1, a. 1, q. 1; Albertus :M:a.gnus, Liber de sacra.m. Buchar., dist. 6, tr. 2, c. 1, n. 10; Alexander Alensis, Sununa theolOgica., t. 4, q. 10; et nostris in ·diebus, Billot, De sacramen– tis, t. 1; Lepicier, pag. 151 sa_s; Van lroort, n. 348; D' Alés, pág. 81 sqs; De la 'rallle; Mys. terlum :fidei, Blucidat!o 50; C11cchia, op, ch,, pa¡,, 47; Berve, op. cU, 1 De transubsta,ntiatto- _ ne... ' ' . ' 1