BCCCAP00000000000000000001372

170 DE CONVERSIONE EUCHARISTICA trationis instanti) est ( consequenter ad vim verborum quorum virtute JJanis trahitur ad aliud esse) corpus meUm, seu vcrum Christi corpus quod natum est de llirgine, passwm in cruce et in coelos assumptum. Ergo ut impleatur significatfo formae oportet dari mutationem totius substantiae panis in hanc 111:aeexistentem substantiam -corporis Christi, solis manentibus speciebus ~ubs– tantiae conversae. Sed in hoc stat propria transubstantiationis rat-io, ut liquet ex praemissis. Ergo ex verb-is f orrnae bene concluditur transubstantiari panem in Corpus" (33). Ex consensu omnium Theologorum ante et post exortam haeresim Be– rengarii. 292. "In pr-irnis lnee meridiana clarius constat, tempore q-na Berengaria- 1t(J, haeresi:; orta et damnata est, saeculo XI inqnarn, et cleinceps usqtte ad inno– vationem W-iclef fi ac Protestantiwrí, hane fuisse ffrlem ac professionern itnivei·– sae Ecclesiae ( clicamns ii1te1·im occülcni<llis), quocl in Eiwharistia non cst am– plins substantia panis et vini, sed haec substinitia clesiit per conversionern in Corpits et Sanguinem Dornini" (34). Et revera, statim ac haeresis Berengarii prodiit, "undique condarnatuni est contra innovationern haereticam et contra perver;;ionern cathol-icae doctr-iriae, non solurn q1wad prinrnm (perrnanentiarn substantiae panú et vini), sed etiarn et maxúne, quoad caput alteritm ( neyationem conversúmis). Scripserurit contra ejus haeresim in Gallia, Anglia, Italia, IIngo Lingonensis, Adelmannus... " (35). Immo plura concilia coadunata sunt ut Berengarium anathematizarent. Et ip:,;e Berengarius in controversia affirmat sententiam contrariam esse sen• tentiam "viilgi"; sub Nicolao II debuit suum errorem retractare, et rursus sub Gregorio VII. Confer praeterea censuram, in qua inveuies doctrinam catholicam fuisse f!nnper eodem modo propositam contra haereticos qui decnrsn temporis iu Eeclesia apparnerunt. - Et legas, quaeso, eruditissimam dissertatiouem quam habet Carel. Pran, zelin contra impudentissinmm doctorem Anglicanum, Pnsey, Oxonii dogmati– zantem opinionern de permanentia rmbstautii:,e panis et viui fuisr:;e liberam inter theologol:l usque ad saeculum XV (36). Nota praeterea eamdern fuisse fidein in ecclesia Orientali, quae tune ela– risi;ime manifestata est qnando Cyrillns Lucaris, a Calvinianis deceptus, ausus · est profiteri sententiam, novit'er introduetam a Protestantibus, fuiss~ fidem omnium majorum. Tune enim Episcopí Graeci popnlusque fidelis, Monophysi– tae et Nestoriani, omnes ad mrnm eonclamarunt eontra inauditam audaeiam Lucaris, et professi sunt dogm;1 transubstantiationis (37). Ex Patribus Saepissime Patres loquuutnr de cowuerúone, de transubstantiatione, ele transm-utatione, de transelementatione pauis in Corpus Christi. Documenta Patrum ac Liturgiarnm, in quibus haec fides exprimitur, (il 3) Billot, op., cit., pag. 413. (34) Ita :):'ranzelin, op. cit., pag, 1%. (35) ~bid., pag. 197. (36) FranzeUn, op. cit., pag, 200-208, (37) Cfr. documenta hujus quaestionis in nostro tractatu de Sacramentis- in gen-0rc, th. 1, et alia non pauca, apu(l Franzelin, loe. cit. ,