BCCCAP00000000000000000001372

DE ,CQNVERSIONE EUCHARISTICA 169 Explicatio: . Ad hujus argumenti vim rite intelligendam nonnulla p~r prius exponi debent: Quid significet pronomen demonstrativum: "Hoc". 291. Pronomen demonstr.ativum "hoe" der,nonstrat illam. substantiam connáturalem, quae sub própriis accidentibus continetur, nisi ex natura ·rei, veí ex ordinatione humana, aliud determinetur. ' Unde si supponas. alíquam substantiam invisibiliter contineri sub illa ,quam accidentia propria demonstrant ad· sensum,. pronomen "hoe'' nequit- illam demonstrare, nisi, vt:¡l usu communi, vél ex ordinatione humana, unum ad con~ ·tinendum aliud. ordinetur. Sic demonstrata lagena vini, recte dicere potes: "Hoe est vinum".. Dum, e contra,. si supponas adesse sub pomo nummum quoddam aureum, non posses sine fallacia, ilhid demonstrando, dicere: '7/oe est nummum aureum"; sed potius dicere deberes: Hic est nummum aureum. Sed si per ~irac:ulum divinitus facturo, substantia pommi. desineret esse, , manentibus dumtaxat speciebus seu accidentibus pomi, posses optime cum omnímoda veritat~ dicere: Hoc est nummum aureum. Haec applica in praesen– ti, et cum. proportione raciocinare. Quid sit propositio specu.lativa, quid vero practka. , Propositio speculativ,a enuntiat id ·quod verum praeexistit, sed non _efficit verum id quod enuntiat; in his igitur propositionibus, per prius est veri– tas ontologica, quae postea enuntiatur. Propositio vero· p1'aetiea est illa quae in tantum est vera, jh quantum, i.psa enuntiatione, efficitur ut sit verum id quod .enuntiatur; veritás igitur ·ontologica, non est ·nisi consequenter ad enuntiationem, ipsaque enuntiatio est mensura ipsius veritatis •ontologicae; ita ut tantum habeatur in veritate onto.– logica quantum in ipsá propositione enuntiatur; veritas ontologica cum non sit, necesse est ut vi ve:rborum in ipsa enuntiatione efficiatur.. · Uti pe:r se evideris est, ut quaelibet propositio sibi co'nstet, necesse est ut perfecta et objectiva sit adaequatio ínter esse subjecti et esse. praedicati; hanc adaequationem propositio speculativa supponit, eamque enuntiat_; e contra, pro- • positio practica efficit, quia non praeexistit; secus propositio practica esset ma– nifesto, falsa, cum ·enuntiaret id quod/á parte rei est merum nihil, Si haec oi:ania in mente retineas et clare intelligas, rursus legas argu– mentum súp.'ra ex:po,situm, et videbis ilh¡.d oinnino- convenire cum his verhiil, qui~ .bus Card. Franzelin suam dissertationém co:inpendiat: "Paueis verbis, ut propositio: ''Hoc est corpus me'l,lm" sit vera, necésse est terminum demonstratu,m pronomine "hoc", tune, quando enuntiatur praedieatum, esse Corpus Christi; at pronomen "hoc" non potest demonstrare Corpus Christi sub his aeeidentibus panis, ·qudndo subest substantia eis projwia et eonnatura– li:s, h. e. substa!itia panis; sed ad hanc .Corporis Chrísti de~onstrationem re• quiritur ex dietis. ut ípsum sol·um sine substantia panis eis subsit, ae proinde requiritur ut suecedat sub his aecidentibus exeludendo substar,,tiam panis" ( 32). Nec ~liter el. Billot; "Recta igitur ·expositio verborum formae est: Hoc, seu contentum sub his speeiebus (quod a parte reí erat p.anis in pr:,imo áemonB• (32) 1':i:anzelin 1 o¡;,. cit., pag. 257.