BCCCAP00000000000000000001372

168 DE CONVERSIONE -EUCHARISTICA Sed aliud est quod aliquis sensus in verbis sacrae Scripturae certo sub– sit, aliud vero quod a nobis· independenter ah interpretp;tione Patrum et Eccle~ sia~ inveniri possit; quare qua~stio, inter ·theologos disputata, est haec: utrum ex canone interno, seu ex verbis Christi in se inspectis, independenter ab aucto~ ritate Ecclesiae Patrumque interpretatione, demonstrari possit dogma: transubs• tantiationis. · Scotus, Durandus, Palúdanus, aliique hodierni Scotistae quaestionem ne, gative solvunt, quia etsi videtur illa verba Domini habere hunc sensum, non tamen hunc solum. Audias verba aurea Doctoris Subtilfa: "Si quaeras, qua.re voluit Ecclesia eligere, istum intellectum ita dijficilem hujus articuli, cum verba Scripturae possent salvari, secundum int"ellectum facílem et veriorem -secundu~ ~pparentiam de hoc articulo (id est, secundum testimonium sen¡¡uum, qui referunt panem et vinum, sicut ante, ita post consecrationem). dic"o qiwd eo Spiritu expositae sunt Scripturae quo condit.ae. Et ita supponendum est quod Ecclésia Catholica eo Spiritu exposuit quo tradita est nobis fides, Spiritu scilicet ve"ritatis édocta, et ideo hunc intellectum eligit, quia verum est. Non enim in potestate Ec,clesiae fuit facere istud verum, vel non verum, sed Dei instituentis; sed intellect-nm, a Deo traditum, Ecclesia explicavit directa in hoc, ut creditur, Spiritu '1.'erita, tis•" ( 30). Thomistate famen, his in verbis in se inspectis, argumentum ·-existimant omnino apodicticum inveniri, quia pro ipsis haec verba: ·Hoc est corpus meum, unum tantum sensum habent, non solum de facto, sed etiam de jure; r,ullo autem alio modo praedicta verba possunt esse vera. . Etsi fortasse dicere possimus modum ioquendi Concilii :T.ridentini magis favere senten;tiae Thomistarum quam sententiae Scoti, non tamen· adniittendum posse censemus id quod' scripserat Suareziu.s: sententiam scilicet Scoti "multum favere haereticis", aut Vasquezium: "concilicwi non posse cum doctrina Concilii Trideritini" (31). His praemissis, ,en argumentum: 290. Ad veritatem cujuslibet propositionis requiritur ut esse m:ateriale subjecti ídentificetur cum esse praedicati. Atqui pronomen "hoc" demonstrati-– vum, in initio propositionis, stat pro substantia panis. Ergo ad veritatem istius propositionis: "Hoc est corpus meum" oportet quod, quando enuntiatur prae- dicatum, stet pro substantia Corporis Christi. · Atqui impossibile est quod pronomen "hoc" stet pro substantia Corporis Christi, quando subest sub accidentibus propriis substantia pan.is . Ergo in ipsa enuntiatione propositionis oportet quod cesset substantia panis in ordine ad po- sitionem Corporis Christi. . J amvero hane suecessionem in ordine ·ad positionem a.ppellamus conversionem. Ergo in verbis : '' Hoc est Oorpus tur conversio, seu transubstantiatio.. Corporis Christi rrieum '', sigi:1 ifica- specie panis offerebat, vere esse d!xit, ideo J?ersuasum semper· in _Ecclesia• Dei fuit, idque n;nnc .denuo sancta ·haec synodus declarat, per consecrationem panis et viµi conversionem f1ert totius substa.ntiáe panis in substantiam Corporis Domini .nostri ... " 'Op. cit, pag. 252. (30) Scotus, in IV Sent., dist. 11, q. 3, n. 5. · · (31) Suarez, dist. 59, a. 2, n, s·; V¡i,squez, dist. 180, a. 5, n, Gl sqs; Cfr, F:ran.zeun,1 <>p. cit., pag. 254, · · ·