BCCCAP00000000000000000001370

éoNcttrsro TRACTA':rus ' CO~CLUSIO TRACTATUS 390. En igitur habes tractatum dogmaticum de SSma. Tri– nitate, im.perfectum quidem, at omni conatu et studio plenum; in ejus comp.ositione non parum adlahoravimus et indefesso animo omnem operam dedimus; quia tamen humanus intellectus non adeo subtilis et penetrans est ut velum tanti mysterii detegere valeat, opus mansit inc.ompletum et imperfectum. ·Caeterum mysterium Trinitatis omnium est maxhnum, utpote constituens ipsam vit~m intimam Dei; et nos nonnisi in umbra· et aenigmate et 'i_n speculo introspicere valemus in hac vita ea quae in alia adoran_da speramus. Opus, licet imperfectum, nihil .aliud intemdit nisi animos ex– citare ut riovo studio, ·n.ovoque cona,tµ, hoc mysterium magis- ac magis inquiratur ac perscrutetur; nihil revera dignius, nihil sane nobilius, quam vitain Dei intimam investigare in Trinitate Perso-. narum ad se invicem realiter distinctarum et simul in una eadem– que numero natur'a subsistentium. Mirabilis certo in personis divi– nis realis distinctio, et mirabilior adhuc in eadem numero natura, seu esse:titia,: perfecta communicatio. , Haec omnia aliaque hujusmodi plura sunt in SSma. Tríni– tate quae riobis imitanda proponuµtur: "Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram" ait Deus in initio temporum; hanc imaginero et similitudirtem, non quidem physicam, .sed pótius moralem, debemus et nos facere cum Deo et cum aliis hominibus, ita ut rios, etsi distincti ratione naturae, unum tamen cum ipso si– mus ratione intellectus et amoris: "Ut sint unum, si.cut et nos unum sumus. Ego in eis, et tu in· m,e: ut sint consummati in unum" .(1). GLORIA PATRI ET FILIO ET SPIRITUI SANCTO. • ( 1) .foan., i 7, 2t