BCCCAP00000000000000000000761

DE MINISTERIO CONFESSIONIS 469 rationem definitorii generalis an. 1819 factam, confessarii reli– giosorum in capitulo provinciali deputati poterant in tota pro– vincia sodales absolvere; si tamen de reservatis ageretur, id tantummodo in suo conventu eis licitum erat (1). Demum an. 1909 sancitum est quod confessarii in una provincia approbati possunt valide ac licite ubique terrarum confessiones confra– trum recipere, quibuscumque limitationibus forte euistentibus abrogatis (2). Est insuper animadvertendum quod hodierna legislatione (3) vetantur superiores suorum subditorum esse confessarii, nisi in singulis vicibus ab illis rogati fuerint. Non amplius viget igi– tur vetus consuetudo adhuc an. 1847 confirmata, secundum quam superiores coenobiorum singulis bimestribus exquirebant a con– fessariis catalogum subditorum, qui apud illos peccata confite– bantur; quod itero faciebat minister provincialis tempore sacrae visitationis (4). Praeterea sacerdotes Ordini extranei sodaliurn religiosorurn sacramentales confessiones excipere non poterant, nisi in quibus– dam casibus specialibus lege statutis. Reapse Leo XII alum– nis provinciae Messanae indulsit, die 3 decembris an. 1825, ut apud quemlibet confessarium extra Ordinem approbatum sua peccata confiteri possent (5). Itero Pius IX concessionem olim (30 mart. 17 42) a Benedicto XIV factam amplificans, permisit die 28 septembris an. 1852 ut sodales religiosi legitime extra claustra degentes vel iter facientes absolví possent, si copia cou– fessariorum sui Ordinis deesset, a quocumque confessario ad– probato, ita tamen ut si de peccatis reservatis et censuris esset quaestio, tune quam primum fieri posset, coram suo legitimo superiore regulari se sisterent; a qua quidem onerosa conditione an. 1897 Leo XIII eos exemit (6), et haec agendi ratio con:fir- tione servos in coenobio degentes absolvere, uti definitorium generale declaravit an. 1792. Cf, Ordinationes et decisiones, p. 312, n. 12, ( 1) Ordinationes et decisiones. Ap., p. 24, n. l. (2) Oonstitutiones an. 1909, n. 116; Oonstitutiones an. 1925, u. 127. , (3) Oonstitutiones an. 1909, n. 118. (4) Oi·dinationes et decisiones, p. 344, u, 33. Haeo tarnen praxis a S. Congrega– tione Concilii reprobata fnemt die 26 rnartii an. 1678. Cf. AOC, 1884-85, t. I, p. 339. (5) BC, t. X, p. 27 4. (6) AOO, 18S7, t, XIII, p. 129-130,