BCCCAP00000000000000000000760

254 HISTORIA GENERALIS ORD. FLl. MIN. CAPUCCINORUM senismi, perturbationes passa est. Optime tamen animadvertit Hierotheus Confiuentinns (1) « ea in tempestate tam saeculari– bus clericis, quam regularium institutornm alumnis, etiam bel– gicis nostris confratribns af:fluxisse jd mali, quod viri caetero– quin conscientiosi et timorati, nimis temere quandoqne ac prae– cipitanter ceu iansenistae fuerint traducti, proclam.ati, denuntiati, quin et praevalente m.alevolentia vel malitia, a suis praebendis, ab officiis, gradibusque deiecti ; confuso namque tempore am.at innocens cum nocente confundi ». Superiores in id maximopere erant intenti ut sana et orthodoxa doctrina in scholis traderetur et decretis apostolicis plena daretur adhaesio, quippe quod ian– senistae per tortuosas interpretationes saepe constitutiones et decreta apostolica inutilia efficiebant. Tem.pore sacrae visita,t,io– nis, die 22 ianuarii an. 1674, minister generalis Stephanus a Cae– sena elenchum viginti quinqne propositionum lectoribus tradidit, quas nu1latenus docere licebat (2). Unus Eugenius a Brugis recen– setur iansenismi fautor et erga iansenistas benevolus, qui tamen a provinciae superioribus punitur et in carcere recluditur, eius– demque appellatio ad Summum. PÓntificem an. 1689 in indicem librorum prohibitorum relata est (3). Auno 1682 mittitur commis– sarius generalis Ildephonsus a Oarlshoven (t 1694), prov. Austriae alumnus et totius Ordinis definitor generalis, qui peracta visi– tatione « declaravit se in provincia non invenisse qui sustinerent doctriuam damnatam » eandemque rem testatus est coram vo– calibus capitnli generalis an. 1685 congregati. Attamen hoc anno 1685 vi decreti generalis capituli obligantur ad docendam sententiam , circa praedestinationem post praevisa merita, doctri– nam molinistam de gratia, et sufficientiam attritionis sine amore Dei ; quod quidem statutum S. Inquisitío an. 1691 abolevit et minister generalís Bernardinus ab Arezzo omnia exemplaria prio– ris decreti amoveri iussit et ad se remitti (4). P. Angelus a's Her- (1) Cf. Epitonia histoi·ica, p. 456, Heidelbergae, 1750. (2) Ex his propositionibns aliae spectant ad theologiam dogmatio11m, aliae ad theologiam moralem et reliqnae ad observantiam Ordinis regnlarem. Textns apo– graphns adservatnr Romae, in Bibl. Angelica, cod, 899 (antea R. 3. 10), f. llr-12v. (3) Oooasio pnnitionis fuit eins oonoio Lovanii habita an. 1679. En titnlus appellationis: Ultima vox zelatricis innocentiae indigna patientis, sive libellus supplex Fr. E1igenii Bi·ugensis saoerdotis oapuccini ad Innoce1itiu11i XI, Col. (Holland), 1689. Cf. H. REUSCH, De,· Index der vei-botener Bücher, t. II, p. 528-529, Bono, 1885. (4) H. REUSCH, op. cit., p. 529, fatetnr statntum oirca propositiones traden-