BCCCAP00000000000000000000760

240 HISTORIA GENERALIS ORD. FR. ll!IN, CAPUCCINORUM germanico sermone refutationem iubilaei lutherani, ubi lutherana dogmata ut nova, ideoque a Ohristi et ecclesiae doctrinis aber– rantia demonstrantur (1). Joachimus a Rapperswill (t 1758), alum– nns provinciae Helveticae, iura ecclesiae strenue tuitus est, atque argumentis tum theologicis tnm historicis ad demonstrandum opportunis probat protestantismum perperam appellari reforma– tionem, quippe quod aptius nomen « di:fformationis et deformatio– nis » eidem convenit. In priore operis parte disserit de ecclesia et traditione; in altera autem de consectariis protestantismi (2) Tandem Daniel a Bagnolo (t 1760), provinciae Brixiensis alum– nus et missi.onum Raetiae vicepraefectus, typis mandavit apo– logiam ecclesiae catholicae, ut ostenderet solam ecclesi;:tm ro– manam esse ecclesiam a Ohristo fündatam (3). · 166. - Ex bis qui ad instruendos schismaticos scripserunt circa veritatem :fidei catholicae eosque ad sinum romanae eccle– siae revocandos, unum aut alterum dumtaxat, in medium pro– ferimus, qui hoc ,übi negotium tractandum susceperunt, prae– termissis ceteris qui in tractatibus generalibus hanc quoque rem attingunt. cleBiae adversarioB. Opus bipm·titmn, in quo enucleantui· acta Ma,·tini Liitheri ac Joannis Galvini. lnsuper anatome Bectai·mn oinnfont 1nodernaruni, eai·mnqiie status hodiernus. Exhibet1w Bystenia praesens S. Gatholicae et Apostolioae Ecclesiae .R1n11anae pei· quatuo1· 1111indi partes, Audomari, 1716. (1) Opus admodum rarum, quod germanice prodiit Rastadii an. 1717. Cf. BERNARDUS A BONONIA, Bibliotheca scriptornin, p. 222; HIEROTHEUS CONFLUENTI– NUS, Provincia .Rhenana, p. 121. (2) Cf. BERNARDUS A BONONIA, Bibliotheca soripto1·11m, p. 133; LEUTFIUD SIGNER, art. cit., p. 353-354. - Reforniatio d(fformis, et defo1·1nis denionstratio qua tmn theologi– cis a1·g1wientis, tmit ex historicis ,·elationibus l11011lente1· ostenditu1·, praetenBatn novato,·unt 1·efor111ationent esse gratis et pei-pernnt factam, S. Sc1·iptitrae et primitivae Ecolesiae p1·ors11s inconformem, et quod propterea non itninerito reforinatio difformis et defonnis appellanda sit, ac pro meritissima et verissiina dejormatione habenda. Opus tripartitunt ex S. Scripturae medullis, Smnniormn Pontiflc11ni decisionibus, oecumenicorum conoilioruni statiitis, SS. Patrmn asBei·tis, firmissintis S. Theologiae arg111nentis, clarls lmninis natu– rnlis rationibus, probatissi1noruni scripto1·u11t histm·iis compilat111n pro inviolatae Ecolesiae Catholicae .Romanae defensione, et deformatorum 1·efo1·matione p11blicae litci expositunt ont– nibus tant theologis praeserti,n poZeniicis, qitant verbi divini praedicatoribits perutile ac proficuni, 3 voll., Argentorati, 1726. (3) Cf. ILARINO DA MILANO, Biblioteca, p. 96, n. 520. - Defensi11m della vern cattolica ro-mana oardienscha. Jiineuntei· tuttas las autras contrnrias . . . Pe,·tgidas or enten dus Cudisoh, entem l'emprim ving T1·aotau dellas controversias fundamentales; enten l'auter dellas controversias pai·ticularas, Banaduz, 17 46,