BCCCAP00000000000000000000759

wodu» otrzymanego dzięki dziewczynkom i dorzuca: «Na nas, którzy tu przebywamy, nie robi to już żad­ nego wrażenia. Jesteśmy do tego bardzo przyzwy– czajeni. Mamy nadzieję zobaczyć coś ważniejszego, ale ... Nie wiem, kiedy to ujrzymy. Wydaje mi się, że dziewczynki nie _kłamią, mówiąc o Cudzie. Myśleliś­ my, że cud, o którym mówiła Loli i Jacinta, powi– nien mieć miejsce w tym roku - tak to przynajmniej zrozumieliśmy- ale rokjuż się kończy ... Najważniej­ sze, aby się dokonał. Obawiamy się jednak, że to nie będzie ani w tym roku, ani nigdy.» Jest oczywiste, że w końcu 1962 zapowiedź i o– czekiwanie dwóch cudów zajmowało umysły w Ga– rabandal. Cud Conchity wydawał się mieć większe i decydujące znaczenie. Co do drugiego, ojciec Luis Lopez Retenaga - kapłan z diecezji San Sebastian, który przyjechał do Garabandal na nowo za zezwole– niem biskupa santanderskiego Beitii Aldazabala w lutym 1963 - tak poinformował swego biskupa: «To już po raz czwarty odwiedzam tę górską wioskę. Podczas mojej poprzedniej wizyty, w końcu zeszłego roku, słyszałem różne odgłosy na temat prawie naty– chmiastowej realizacji «cudu» zapowiadanego przez Loli i Jacintę. Nie mogłem osobiście stwierdzić au– tentyczności tych pogłosek. Wiem jednak, że prysły iluzje wielu osób, ponieważ na początku stycznia te– go roku nadzieja cudu zapowiedzianego przez dwie dziewczynki nie spełniła się. Krewni i liczni miesz– kańcy wioski poczuli się wtedy oszukani i upokorze– ni... Podziw, jaki uprzednio odczuwali dla dwóch dziewczynek, zmienił się w postawę nieufności i od- - 198 -