BCCCAP00000000000000000000621
CAP. III.-FUNDAMENTOS DOGMÁTICOS 151 ritual de todos los hombres. Hermosamente lo explica el Papa Pío X en su Encíclica Ad diem iLlum: «In uno igitur eodemque alvo castissimae Matris et carnem Christus sibi assumpsit et spiritale simul corpus adjunxit, ex iis nempe coagmentatum qui credituri erant in eum. Ita ut Salvatorem habens Maria in utero, illo etiam dici queat gessisse omnes, quorum vitam continebat vita Salvato– ris. Universi ergo quotquot cum Christo jungimur, quippe, ut ait Apostolus (201) membra sumus corporis instar ejus, de carne ejus et de ossibus ejus, de Mariae utero egressi sumus, tamquam cor– poris instar cohaerentis cum capite. Unde, spiritali quidem ratio– ne ac mystica, et Mariae filii nos dicimur, et ipsa nostrum omnium Mater est» (202). Este mismo título fué promulgado por J esucris– to pendiente de la cruz, cuando, poco antes de expirar, se la ofre– ció por Madre al discípulo amado, San Juan, representante en aquel momento de todo el género humano. A este propósito escribe Pío XI en la Encíclica Lux veritatis: «Ipsa ex hoc quod humani generis peperit Redemptorem, nostrum quoque omnium, quos Christus Dominus fratres habere voluit (Rom., VII, 29), quodammodo exstitit benignissima Mater. Ta– lem, ita decessor noster, f. r. Leo XIII (203) nobis praestitit Deus, cui, hoc ipso quod Unigenae sui matrero elegit, maternos plane indidit sensus, aliud nihil spirantes nisi amorem et veniam; talem facto suo Jesus Christus ostendit, cum Mariae subesse et obtem– perare ut matri filius sponte voluit; talem de cruce praedicavit, cum universitatem humani generis in Joanne discípulo curandam et fovendam commissit, talem clenique se declit ipsa, quae inmen– si laboris hereclitatem, a moriente Filio relictarn, magno complexa animo, materna in omnes officia confestim coepit impendere» (204). Toda la tradición católica y toda la liturgia están conformes en este punto y existen numerosos textos para comprobarlo. Aduci– mos sólo el testimonio de San Agustín, que dice «Maria est ma– ter quidem spiritu, non capitis nostri, quod est ipse Salvator, ex quo illa rnagis spiritualiter nata est; quia omnes qui in eum cre– diderint, in quibus et ipsa est, recte filii sponsi appdlantur: sed p1ane mater membrorum ejus, quod nos sumus; quia cooperata est charitate, ut fideles in Ecclesia nascerentur, qui illius capitis mem– bra sunt: corpore vero ipsius maten> (205). El Cuerpo místico no debe concebirse como una cosa limitada por el tiempo o restringida solamente a un grupo de personas; por su naturaleza intrínseca está destinado a crecer y desarrollarse hasta que comprenda en sí mismo toda la humanidad. Del mismo (201) Eph., 7, 30. (202) Cfr. Encycl. Ad dicm illum, 2 febr. 1904. Act. Sanct. Sed., 36, 1903-19-04, pp. 453 y si.~s. (203) Cfr. Encycl. Octobri mense, 2 sept. 1891. Act. Sanct. Sed., 1891-1892. (204) Dmz-B, 2271; .,1ct. Ap. Sed., 1931; t. XXIII, p. 514. (205) De Virg., P. L., 40. 399.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz