BCCCAP00000000000000000000590

ekafiko bazendu, poza izango nuke... Beste ba– tzuetan befiz, esne kaskara, ura bezelakoa,. indar aztarnarik ere etzuana ematen zion, eta etxekoan– drea, erdi asafe erdi naigabeturik egoten zan. Nes- . kameak ori bera esaten zuan; etxekoandrea ta neskamea biak onsonak ziran, eta alkar ondo ar– tzen zuten. Amona on utsa zaia bazekian, eta esneari ura emango etziola ziur zegoan. Neskamea befiz, , oso zintzo ta elizkoya, egunero Meza entzun eta · Jaun-aundia artzen zuana. Ofegatikan etxekoan– drea erdi erotu-ta jartzen zan, ori ezin asmatuz, eta zeri aitzakia eman etzekiala; tNola da au? esaten zuan bere artean. tZer gertatzen da emen? Egun batean neskameari esan zion: Amonari galde] egin bear diozu, gozo-gozo ta naigaberik eman gabe, zer egiten ote dion esneari, batzuetan ain ona ta edeta, besteetan befiz ain kaskara iza– teko. Ardura aundiaz te? Ez dediia asafetu. Joan zan, ba, neskamea, .ta etxekoandreak esan bezela galdetu zjon; Afitu-ta amona, bereala erantzun zion: Bai, neska, bai; naiko naigabea iza– tendifi,at neronekere. tBai al ·dakin zer gertatzen zaiten? Bi bei dizkinagu orain esnedunak; eta iiu– nabafean !afera gau osorako .ateratzen dizkinagu. Batak esne lodi-zakata din, eta gain zikifia atera– tzen zayon; besteak befiz oso bikafia. Goizetan esne mekoa bestea,bafi.9 go_iz~go etortzen dena– nean, bereala jetzi ta. zueritzatjasotzen difiat, me– metxoa ta ona, aztu gabe; bafia zenbait aldiz oso