BCCCAP00000000000000000000583

DE COGNITIONE HUJUS POTESTATIS, th. 5, n. 646 365 II. Quidam textus in quibus clare omnino haec potestas affirmatu.r: 646. Tertullianus: Audiamus primum ipsum - Tertullianum, qui in libro de Poenitentia, anno 200-6 scripto, cum •adhuc esset catholicus hae_c habet: _«Hujus itaque poenitentiae secundae et unius, quanto in arcto nego– tium est, tanto operosior probatio, ut non sola conscientia proferatur, sed aliquo etiam actu administretur. Is actus, qui magis graeco vocabulo exprimitur et frequentatur, exomologesis est, qua delictum Domino nos– trum confitemur, non quidern ut ignaro, sed quatenus satisfactio con– Jessione disponítur, confessione poenitentiae nascitur, poenitentia Deus mitigatur» (8). Et in c. 10: «Plerosque tamen hoc opus, ut publicationem sui, aut suffugere aut de die in diem differre praesumo, pudoris magis memores quam salutis; velut illi qui in partibus verecundioribus corporis con– tracta ve,xatione conscientiam medentium vitant et ita cum erubescen– tia sua pereunt... Grande plane emolumentum verecundiae occultatio pollicetur. Videlicet si quid humanae notitiae subduxerimus, proinde et Deum celabimus? Adeone existimatio hominum et Dei conscientia com-· parantur? An melius est damnatum latere quam palam absolví?» (9). His igitur verbis Tertullianus lapsos excitat ut quamprimum pecca– tum suum confiteantur ut ab ejus macula, mediante ministerio Eccle– siae, palam liberentur. Immo Tertullianus, montanista, clarissime dicit per Episcopum, ideo– que per auctoritatem Ecclesiae, consequi posse veniam aliquorum pec– c;:i.torum, non tamen omnium: «Levioribus delictis veniam ab Epzscopo consequi poterit» ( 10). «Ergo ínter Tertullianum catholicum et montanistam, concludit P. Huarte, haec tantum dijjerentia existit, quod catholicus admiserat re– mitti posse ab Ecclesia quaecumque peccata; montanista autem res– trinxerit hanc potestatem ad quaedam peccata» (11). Stus. Irenaeus: agens de quibusdam mulieribus quae cum gnosticis peccaverant, haec habet: «Quaedam quidem etiam in manifesto exomo– logesim Jaciunt, quaedq,m autem reverentes hoc ipsum in silentio sen– sim semetipsas retrahunt, desperantes a vita Dei; quaedam quidem in totum abscesserunt; quaedam autem, inter utrumque dubitant, et quod est proverbii passae sunt neque iritus, neque Joris existentes» (12). In quo textu dicitur quod quaedam illarmn mulierum poenitentiam fecerunt «etiam in manifesto», seu publicam in qua potestas Ecclesiae apparet; reliquae noluerunt h1J.ic poenitentiae sese submittere, et inde in suis peccatis manent irretitae. Hermas in libro cui titulus «Pastor» (anno 140-154) multa habet de poenitentia quae spectant ad peccata post baptismum commissa; atta- (8) De Poenitentia, c. 9; Journel, 315. (9) De Poenitentia, c. 10; PL., 1, 1248. (10) De Pudicitia, c. 18; PL., 2, 1017. (11) HUARTE, De sacramento Poenitentiae, pag. 31. Cfr. D'ALÉS, La théolou. de 'Tertullien, pag. 342 sqs. (12) Adv. haer., lib. 1, c. 13, n. 7.; Journel, 193.