BCCCAP00000000000000000000548

46 DE VERBO INCARNATO, th. 4, n. 53-56 tis componitur quae necessaria omnino sunt ut aliquod ens in suo or– dine entium constituatur; quando ergo nos dicimus Christum esse unam tantum personam in duabus naturis integris et tnconfust.s subsist,entem, affirmamus Christum habere naturam integram divinam et naturam integram humanam quoad illa elementa necessaria ad constitutionem naturae Dei et hominis. 54. Adversarii.- Fuit Eutyches, stupidi ingenii senex (sicut scrtbit Flavianus ad Stum. Leonem), qui ut sese opponeret Nestorio, duas in Christo personas admittenti, dixit in Christo unam adesse naturam unamque personam; quod quam absurdum et mo::.7.struosum sit, nemo est qui in sana Philosophia vel mediocriter versatus non videat; se– cundum Eutychem igitur natura divina et natura humana commisce– rentur ínter se, et ex hac repugnanti et absurda et impía commixtione resultaret aliquod tertium, quod non esset nec Deus nec horno, sed utrurnque (2fll. Videas nunc quomodo verurn sit id quod antea dlxirnus, nempe quod ex ignorantia distinctionis naturarn inter et personam, ad errorem perventurn est. Eutyches enirn dicebat contra Nestoriurn: In Christo est una tantum persona; sed persona est idern ac nat1; ra. Ergo, conclude– bat, in Christo una est etiam natura. Nestorius, e contra, aliter procedebat: In Christo duae sunt naturae integrae et inconfusae, quod tum ratio tum fide;;; demonstrant. Sed persona idem est ac natura. Ergo in Christo duae, sunt personae. Unum habent Nestorius et Eutyches communa principiurn, ex quo tarnen contradictorias deducunt conclusiones. Inter istius theseos adversarios connumerare etiarn oportet Rationa– listas illos et Protestantes qui exinanitionem (Kenosis) in eo reponunt quod Verburn deposuerlt suarn priorem naturam in qua praeexistebat, pro natura serví. 55. Censura.- Est doctrina de fide divina catholica definita in Con– cilio Chalcedonensi (cfr. censuram primae partis istius theseos) (27). 56. Probatur. l.º) Ex Epist ad Phil., 6, 7: «Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo, sed semeiip– sum exinanivit formam servi accipiens in similitudinern hominum tac– tus et habitu inventus ut homo». Secundum Stum. Paulum, Verbum, habens formam Dei, et manens in ipsa, formam accepit servi. Atqui forma idem est ac natura seu es– sentia. Ergo Verbum ab aeterno habens naturam Dei, in tempere for– mam servi accepit. Ergo Christus duas habet :naturas integras et in– confusas. Sed impossibile est dicere quod per unionem unam aut alteram re– liquerit. Ergo... Prob. minar. sul1sumpta: Si natura servi corrupta fuisset, non esset (26) (27) Cfr. PETAvrus, De Incarnatione. lib. 1, c. 14; cfr. etiam Eut11ches et Euty– chianisme, in DTC., 5, 1696. Cfr. J. F. RIVERA. San León Marmo v la herejía de Eutiques desde el S[nm'!o de Constantinopla hasta la muerte de Teodosio 11, en RevEspTeol.. 9 (1949), 31-58.