BCCCAP00000000000000000000548

DE INHABITATIONE SPlRITUS SANCTI, th. 30, n. 662-665 501 non est nisi unio hyvostatica, vi cujus Verbum, ab aeterno subsistens in natura divina, subsistit in tempore etiam in humana natura, cujus Corpus et Sanguis vi verborum sub speciebus praesentiantur; ratio vero praesentiae Spiritus Sancti in justificatis est ipsa gratia sanctifi– cans, vi cujus Spiritus Sanctus substantialem ac personalem unionem obtinet in anima justorum. 663. Momenium istius quaestionis.-Nemo est qui non videat; nam quid pietati et devotioni, necnon et asceticae christianae magis utile quam haec idea de inhabitatione Spiritus Sancti? Vere haec doctrina appellari potest pietatis generatrix, quippe tanti est valoris ut mores instruere, vitia reprimere, passiones compellere, amorem generare, de– votionem colere valeat; hac de causa, ni fallor, tam Stus. Paulus quam R,rnl't.i P::itrPc: ,rntiquissimi ea utebantur ut christianorum mores corri– gerent, vel eorum dignitatem extollerent, vel denique Spiritus Sancti divinitatem demonstrarent. 664. Censura.- Th€sis est de fide divina et catholica, utpote · in revelatione et in Magisterio Ecclesiastico clarissime contenta, praecipue in Encycl. «Divínum Illud» et in «11'1ystici Corporis Chrtsti». Quod detur in qualibet justificatione, est doctrina communis ínter theologos. In Tridentino dicitur quod Deus nos sanctificat «signans et un– gens Spiritu promissionis Sancto» (3); dicit etiam attritionem esse «Spi– ritus Sancti impulsum, non adhuc quidem inhabitantis, sed tuntum moventis» ( 4). Léo Xlíl in Encycl. «Divinum Illud» dicit Spiritum Sanctum in ho– minibus justis Veteris Testamenti «insedisse», hanc inhabltationem la– te describí:, et sequelas dedncit pro vita practica christiana. «Certmn quidem est in ipsis etiam hominilms justis qui ante Christum fuerunt, msedisse per gratiam Spiritum Sanctum» (5). Pius XII dicit nostram unionem cum Christo fieri per participat1o– nem Spiritus Sancti qui animas justorum inhabitat (5 a). In Liturgia denique Spiritus Sanctus vocatur «dulcis hospes ani– mae» (li): et in or. ."ecund'.l fer. IV post Pentecostem dicitur: «. . ut Spzritus Sanctus adveniens, templum nos gloriae suae dignanter inha– bitando perficiat». 665. Probatur ex Sacra Scriptura.-En praecipua Sacrae Scripturae testimonia : «Caritas Dei diffusa est in cordibus nostris per: Spiritum Sanctum qui datus est nobis» (7). «Nescitis quia templum Dei estis, et Spiritus Dei habitat in vobis? Si quis autem templum Dei violaverit, disperdet illum Deus. Templum:_ enim Dei sanctum est, quod estis vos» (8). · · DE s.--~· (3) DENZINGER, 799, (4) DENZINGER, 898. (5) Encycl. Divinum illud. (5") Encycl. .W11stiri Corporis, AAS., 35 (1943), 231 sqs. (6) Seqnentla Vcni, Sancte Spiritus. (7) Ad Rom., 5, 5. (8) I ad Cor., 3, 16. í