BCCCAP00000000000000000000548

DE EXPLICATIONE EFFICAOIAE GRATIAE, n. 570 445 bitrium penitus exstinguer-e videatur, dicendum est quod efficacia gra– tiae sit ab extrinseco. 2.º) Praesupponendum est, -ex Tractatu de Deo Uno, t.riplicem dis– tingui posse in Deo scientiam: scierítiam scilicet simplicis in,telligen– tiae, qua Deus cognoscit omnes possibiles; scientiam visionis, qua Deus cognoscit omnes res -exist-ent-es, sive praesentes, sive futuras, sive prae– teritas; scientiam mediam, qua Deus certe -et infallibiliter cognoscit res futuribiles, mas scilicet quae -essent si poneretur talis conditio. Card. Mazzella his verbis declarat objectum scientiae mediae: «Futuribile autem duplex est, unum scilicet juturibile tantum, et alterum juturibile et juturum. Futuribile tantum est illud quod ali– quando esset si esset aliqua conditio, sed numquam erit, quia numquam erit illa conditio. Futuribile simul et juturum est illud de quo verum est dicere: esset, si esset ta lis conditio, et reipsa erit quia erit talis conditio. Utrumque juturibile est objectum scientiae mediae, sed spec– tawm dumtaxat ut juturibile, sive illud etiam sit juturum sive non. Unde praescindit a juturitione absoluta, hoc est, nec eam includit, nec excludit» ( 11). 3.º) Deus igitur, uno simplicissimo actu intellectionis, a nobis sub triplici respectu considerato, omnia cDgnoscit; at in quo medio ea cog– noscit Deus?-Respondent Molinistae ea non cognoscere in decr-etis ad unum pra-edeterminantibus, nec futuribilia in decretis subjectiv-e absolutis et objective conditionatis, quae repugnantiam metaphysicam vid-entur ipsis involvere; immo addunt -ea non cognoscere in eorum causis, quandoquidem causae actuum sint liberae -et possunt actum po– nere vel non ponere; ea vero cognoscer-e dicunt in seipsis, independ-en– t-er, -et antecedenter ad quodlibet decretum actu existens in Deo; om– nia enim, etiam futuribilia, quae numquam fient quia conditio numquam ponetur, habent quamdam objectivam veritatem in seipsis; cum igitur Deus cognoscat omne id quod sit objective verum, hinc dicendum est Deum omnia cognoscere in eorum objectiva veritat-e. Quod enim futura libera habeant suam objectivam veritatem, ne– ma infitiabitur; at id difficilius apparet quoad futura futuribilia; qua– re Suarezius his verbis int-endit probare: «Ex duabus propositionibus conditionatis contradictoriis, si Petrus constitueretur in his adjunctis actus prímí, Petrus peccaret, Petrus non peccaret, una est determínate vera, altera determínate falsa. Neque sane potest esse utrumque verum, ncque utrumque jalsum; vel enim peccaret, vel non peccaret, non autem posset sirnul et sub eodem res– pectu peccare et non peccare. Illud quod jaceret, esset determinate híc actus peccati, vel determínate negatio peccati; actus ením indeterrnína– tus esse non potest. Est ergo unurn .ex duobus determínate verum, et alterum determínate jals1tm; licet intellectuí finito non constet quod– nam ex duobus sit verurn, quodnam jalsmn. At íntellectus injinitus ex ipsa sua perjectione absoluta necessaría cognoscit omne verurn, ut ob– jectíve se habet.» (11) MAZZELLA, op. cit., pag. 452; cfr. etlam HUARTE, op. cit., pag. 368.