BCCCAP00000000000000000000548

444 DE GRATIA CHRISTI, n. 568-570 2.º) Sed cum statim videretur voluntatem humanam, sola gratia sufficiente adjutam, non posse peccare (non enim habet potentiam expeditam et completam agendi, et clefectus voluntatis sive peccatum deberet tune in Deum ipsum refundi), dicunt Thomistae quod gratiam sufficientem subsequitur gratia efficax, si voluntas per prius illi con– sentiat. «Deus, quando largitur homini gratiam thomistice sufficientem quae dat verarn, completam, proximarn et expeditarn potentiam orandi... et vincendi tentationes, paratus est ei dare praemotionem physicarn seu gra tiam se ipsa etficacem necessariarn ad orandurn... et superandas tentationes; nec solum Deus homini offert praemotionem physicam, seu gratiam se ipsa efficacem, verum etiam illam revera ei conferret, nisi horno libere et propria sua culpa ac malitia resisteret gratiae thomis– ticae sufficien ti... » 3.º) Hinc facile eruitur ultimum hujus systematis corollarium: quod scilicet gratia sufficiens essentialiter distinguatur a gratia efficaci. «Gratia thornistice sufficiens ita ex natura sua essentialiter distin– guitur a gratia thomistice efficaci, ut numquam et in nullo casu gra– tia sufficiens thomistice evadere possit gratia efficax thomistice, nec umquam ponatur actus secundus, nisi accesserit gratia efficax thornis– tice.» 569. Difficultates.-Hujus sustematis difficultates ad tria capita re- duci possunt: a) Non salvat libertatem, sed eam potius destruit. b) Non admittit gratiam vere sufficientem. c) Deus esset causa peccati .00). 570. Systema Molinistarnm.-Systema Molinisticum, ab ejus aucto– re Malina sic appdlatum, quodque etiam sub nomine «congruismi» ag– noscitur, his capitibus e diametro oppositis comprehenditur: l.º) Efficacia gratiae desumenda non est ab ejus intrínseca natura, sed ab extrínseco; quod, ut clarius fiat, haec notanda sunt: a) Duplex est efficacia gratiae, virtutis scilicet et connexionis; effi– cacia virtutis in eo consistit quod ipsa gratia hab€at in se virtutem producendi una cum coop€ratione liben arbitrii actum deliberatum sa– lutarem; cum haec virtus sit ipsi gratiae intrinseca, a libera unius– cujusque voluntatis plane independens, pot€st dici gratiam esse, sub hoc> respectu, efficacem ab intrinseco. At in praesenti sermo non est. ut scimus, d€ efficacía virtutís, sed dB ,efficacía connexionis. b) Quaerítur proínde utrum efficacía connexionís repetenda sit ex hoc quod gratia sit ab intrínseco efficax, an e contra ejus infallibilis cormexío repeti debeat ab aliquo ,extrínseco; cum igitur ,efficacia con– n,exionis ab intrínseco tot involvat dífficultates ut liberum hominís ar- (10) Cfr. HU ARTE, OP. cit., n. 205-210; PALMIERI, MAZZELLA, loe. cit.; LERCHER, op. cit., n. 349 sqs.; ST11S., De gratia, n. 313-324.