BCCCAP00000000000000000000548

________D_E_D_IVISIONE GRATIAE, th. 20, n. 553-554 431 veritatis venire; non sic tamen ut eis adimat liberum arbitri1l7n, qua vel bene vel male utentes, justissime judicentur. Quod cum fit, infide– les quidem contra Dei voluntatem faciunt, cum ejus Evangelio non cre– dunt; nec ideo tamen eam vincunt, vermn seipsos fraudant magno et summo bono, malisque poenalibus implicant, experturi in suppliciis po– testatem ejus, cujus in donis misericordiam contempserunt» (19). d) «Ipse autem Deus, ... curr~ ... j'üstificat impium ... , non deserit si non deseratur, ut pie semper justeque vivatur» (20) . ... In his igitur testimoniis haec -est idea Sanct: Augustini: quod peccatores juste puniantur a Deo, quia cum haberent quo possent Evangelio credere et pie vivere, gratiae tamen r.estiterunt; habuerunt igitur gratiam vere sufficientem, quia secus Deus non posset sine in– justitia eos punire; gratia tamen pure sufficiens remansit, quia de facto effectu caruit propter liberam voluntatis resistentiam. 554. Ratione theologica. a) Scimus . ex revelatione voluntatem Dei salvificam ad omnes omnino homines extendí ita ut nullus sit ho– rno a Deo irremissibiliter ab ea -exclusus; scimus etiam gratiam actua– lem, et quidem internam, esse nBcessariam necessitate physica et ab– soluta ad salutariter agendum ita ut in potestate hominis non sit nec velle nec desiderar€ nec cogitar€ aliquid, sicut oportet, ad salutem re– cipiendam; cum igitur Deus in necessariis numquam deficiat, nec defi– cere quBat, jure concludtire debemus ipsum dare omnia auxilia ad sa– lutem nec€ssaria. Sed etiam aliunde scimus non omnes homines de fac– to salvos fieri. Sequitur proinde gratias a Deo concessas suo effectu ca– rere. Constat igitur quod dentur a Deo gratiae quae propter resisten– tiam voluntatis sint pure suffici€ntes. b) Si Deus gratias V€re sufficientes non daret, non posset homini– bus peccata imputari. Atqui imputantur. Ergo dantur a Deo gratiae vere sufficientes. Prob. majar.: Multa sunt Dei pra-ecBpta quae non possunt ullo modo adimpleri sine gratia; quod autem adimpleri non potest, nequit nobis esse imputabile; si igitur Deus non pra-eveniret nos cum gratia sufficiente, omissio talium praeceptorum non Bsset imputabilis in pec– catum. e) Dicitur in Concilio Tridentino (21) quod Deus semel justificatos non deserit nisi prius ab ipsis deseratur. Jamvero si horno ideo pecca– ret quia gratias sufficientes non habBret, a Deo desereretur antequam ipse Deum desereret. Ergo Deus omnibus elargitur gratias sufficientes quibus possint, si velint, mandata Dei observare. • d) Deus impossibilia non jubet. Alqui impossibilia juberet si daret tamtummodo gratiam parvam sensu Jansenistarum. Ergo Deus confert gratias vere et relative sufficientes, tales scilicet quae potentiam ex- (19) Journel, l'W5, 1961. (20) De nat. et grat., c. 26, n. 29; Journel, 1792. 121) DENZINGER, 804.