BCCCAP00000000000000000000548

DE NECJESSITATE GRATIAE, th. 5, n. 438-439 351 Semi-pdagiani «contendebant nempe ad actu credendum et quodli– bet opus salutare actu perficiendmn, veri nominis gratiam requiri; sed asserebant voluntatem creiendi (pium credulitatis aff.ectum) deside– rium cujuslibet operis salutaris, implorationem divini auxílii salís natu– rae viribus haberi. Uiebantur exemplo infirmi cujus curatio tata qui– dem fit ope medici, sed qui ex sese sanitatem desiderare et medicam. vacare potest» ( 4). «In lite vero semipealgiana-ait Lercher-cx utraque parte sub voce «initium fidei» intellegebantitr actus salutares justificationi (non ne– cessario ipsi fidei) praevii» (5). Hinc ad initium fidBi pertinent: fides informis, timor justitiae di– vinae, spes, odium et detestatio peccati, sancta cogitatio, invocatio gra– tiae, credulitatis affectus, omnes scilicet actus qui quocumque modo jus– tiflcationem praecedunt, atque ad eam proxime vel remote disponunt (6). 439. Auctores istius erroris.-Fuerunt quidam catholici optimae no– tae, scientia et sanctitate conspicui, qui existentiam peccati originalis et necessitatem gratiae internae ad actus salutares in genere admitten– tes, initium fidei existimarunt soli libero arbitrio tribuendum esse. Primo appellati sunt Massilienses, ab urbe Massilia in Gallia, ubi isti errores grassabantur; ipsi tamen non sunt formaliter haeretici, quia, antequam error damnaretur, bona fide mortui sunt. A saeculo XVI nomine Semi-pelagianorum agnoscuntur; praecipui is– tius erroris fautores sunt: Cassianus, qui in Collatione XIII aperte hunc errorem docet; Faustus, qui duos scripsit libros et acerrime Stum. Au– gustinum insectatur; Vincentius Lirinensis, auctor celeberrimi operis: <<Commonitorium», ubi leges evolutionis dogmaticae sano sensu felicis– simoque criterio proposuit (7). Etiam Stus. Augustinus aliquando semi-pelagianismo adhaesit. Semi– pelagianismus, ut suos errores defenderet, auctoritate Sti. Joannis Chry– sostomi sese muniebat, sed frustra omnino, ut pastea videbimus; atta– men Vazquez, Malina aliique theologi non tantum Joannem Chrysos- (4) (5) (6) (7) VAN NoonT, op. cit., in hoc loco. cum error Semi-pelagianus ipsam radicem salutis attingat, necesse est ut quamplurima sint haeretica consectaria; et revera, «ex hoc errrore capitali, scríbit BERAZA, tamquam ex vitiosa radi• ce piures alii pullulaverunt errrores; Deum ad conferendam gratmm exspec– tare conatum naturae et nonnisi vocatum accurrere; homine1n lapsum vi naturali promereri gratiam; inter meritum hoc na~urale, quamvis imJ)erfec– tum, et gratiae retributionem intercedere necessanam connex10~em; pnn 7 cipium discretionis fidelis ab infideli, non a gratia sed a mento natural! esse repetcndum: Deum antecedenter ad conatum naturalem hominis prae– visum, aeque velle salutem omnium hominum; Christo pro omnibus aequa– nimiter mortuum esse; quare fructus redemptionis mensura inaequali com– municari, non quia ita antecedenter voluerit Christus, sed quia homines inaequali conatu natmali ad eos susciJ)iendos disponuntur; nullam esse gra– tuitam praedestinationem, non ad gloriam, quia haec datur propter bona opera; non ad gratiam, quia haec datur propter meritum naturae; his prae– dicari evangelium non vero aliis, propter praescientiam divinam naturalis fi– dei et primae voluntatis, quae in his non vero in aliis futurae erant; hunc infantem mori, baptismo accepto, alterum autem sine baptismo, _propter fu– turibilia merita naturalia unius et demerita alterius a Deo praev1sa; id est, propter fidem naturalem et J)rimam voluntatem, quam unus quidem ha– buisset, alter vero non habuisset in hypothesi quod adolevissent; perseve. rantiam in bono, non gratiae, sed libero hominis arbitrio esse tribu.endam... » Op. cit., n. 166. Op. cit., n. 258. Cfr. J. CHENÉ, Que signifiaient «Initium fidei» et «Affectus credulitatis> pour les Semipelagiens, in RechScRel., 35 (1948), 566-588. Cfr. TIXERONT, Histoire des dogmes, t. 3, c. 8.