BCCCAP00000000000000000000548

306 DE BEATISSIMA VIRGINE MARIA, n. 371-372 seriis et aflictionibus undique oppressi, ad thronum istum gratiae et misericordiae confugiamus celeriter, ut coram ipso cor nostrum sit, ut coram ipse, mens nostra vigilet, ut denique coram ipso vita nostra tata evolvatur, augeatur, crescat, consummetur; et cum deliciis hujus vitae recreati simus, tune curo Sto. Bernardo jocis cum nostra Matre indulgeamus: «O dulcis Domina cujus sola memoria affectum dulcorat, cujus mag– nitudinis meditatio mentem elevat, cujus pulchritudo oculum interio– rem exhilarat, cujus amaenitatis immensitas cor mediantis inebiiat! O Domina. quae rapis corda hominum dulcore, nonne cor meum rapuisti? Ubi, quaeso, posuisti Illud ut ipsum invenire valeam? O raptrix cor– clium, quando mihi restitues cor meum? Quare sic corda simplicium ra– 'J]is? Quare violentiam facis amicis? Numquid ipsum semper vis tene– re? Cum illud postulo, mihi arrides; et statim tua dulcedine consopitus. quiesco. Cum in me reversus iterum illud postulo, me complexaris dul– cissima, et statim inebriar tui amare; tune cor meum non discerno a tuo, nec aliud scio petere nisi tuum. Sed ex qua est cor meum tuo dulcore sic inebriatum, guberna illud cum tuo, et in sanguine Agni con– serva et in latere Filii colloca. Tune assequar quod intendo, et possidebo quod spero, quia tu es «spes nostra» ( 4). Quia tamen non semper cor nostrum ita erit divino favore inebria– tum, sed quandoque rnagnis in periculis invenietur circumdatum, ad Mariam clamemus, dicentes: «Ad te clamamus. Quare non clamaremus, Domina, qui vulnera sus– tinemus, plagas sentimus, qui inimicis undique circumdamur? Clama– mus angustiati, miseriis infinitis oppressi. Clamamus cordis anxietate, stomachi vacuitate, doloris acerbitate, aut forte erga te amoris immen– sitate. Ad te suspiramus. Nimius ergo amor, qua erga te sumus inebriati intrinsecus, cogit nos ad te, Domina, suspirare. Omnibus es amabilis, omnibus affabilis, omnibus deleciabilis, sedes sapientiae, fluvius cle– mentiae. raclius Deitatis ... Quis ergo ad te, Domina, non suspirabit? Gementes et flentes. Heu Domina, non vides quod totaliter sumus amarUudine pleni? Intus sumus gementes, exterius flentes, in loco la– crymoso jacentes; onerati peccatis gemimus, aggravati molestiis flemus, abundantes miseriis in valle Zacrymarum sumus, tuum subsidium pos– tulantes. Quid amplius dicam? Nec sufficio, nec scio omnia detestabilia hujus vallis enarrare» (5). 372. Conclusio.- Dicam denique cum Pseudo-Athanasio: «Sz vero vera sunt quae scripsi, tibi gratias ago, Christe, quia de sancta virgine JYiatre tua nisi quod pium est ac dignum visum sentire non potui. Si ergo dixi ut debui, approba, Christe, obsecro, tu et tui; sin autem ut non debui, ignosce tu et tui, qui cum Deo Patre et Spiritu Sanc– to vivis et regnas per omnia saecula saeculorum. Amen» (6). (4) STIJS. BERNARDUS, Medit. in Salve Regina; PL., 184, 1077. (5) lbid. (6) Ps. ATHANASIUS; PL., 40, 1148.