BCCCAP00000000000000000000548

DE REDEMPTIONE CHRISTI, th. 28, n. 231-232 173 ministrari, sed ministrare et dare animam suam redemptionem pro mul– tis» (33); litron, in sensu biblico idem -est ac pecunia ad solvendum de– bitum, ad redimendum captivum. Sensus igitur istius loci est quod anima ChristJ. ,est pretium qua homin-es redimuntur a servitute dia– boli. 2.º) Evang,elia Synoptica verba Christi in Coena referunt: «Hic est enim sanguis Novi Testamenti, qui pro muztis effundetur in re– missionem peccatorum» (34), in quibus verbis apparet sanguinem Chris– ti effundi in r,emissionem peccatorum nostrorum. 3.<>) Stus. Petrus haec habet: «Qui peccata nostra ipse pertulit in corpore siw super lignum, ut peccatis mortui, justitiae vivamus, cujus livore sa.nati sumus» (35). 232. Ex Traditione.- Hanc ipsahl doctrinam Patres continuo r-e– petunt. Stus. Ignatius ait: Christus «propter nos mortirns est, ut, creden– tes in rnortern ipsius, morem effu[Jiarnus (36). «Eucharisiam carnern esse Salvatoris nostri Jesu Christi. quae pro peccatis nostris passa est» ( 37). Stus. Clem-ens Romanus dicit: <<Christi sanguis datus est pro no– bis» ( 38). «Jesus Christus voluntate divina, sanguinem suum pro nobis tradi– dit et carnem pro carne nostra et animam pro animabus nostris» (39). Stus. Polycarpus: «Jesus Christus ... peccata nostra in corpore suo semper lignum pertulit..., propter nos, ut in ipso vivamus, omnia sus– tinuit» ( 40). Orígenes: Christus «peccata generis humani imposuit super caput suum: ipse enirn est caput corporis Ecclesiae suae». «Pro populo autem moritur hic hamo ... qui peccata nostra tu lit» ( 41). Stus. Ambrosius: «Dominus Jesus mortern suam, pro marte omnium, obtulit, sanguinem suurn pro sanguine fudit imiversorum» ( 42). Sts. Augustinus: «In remissionem peccatorum nostrorum innocens sanguis ille ettusus est... In hac reiemptione tamquam pretium pro no– bis datus est sanguis Christi, qua accepto diabolus non ditatus est, sed liga tus, ut nos ab ejus nexibus solveremur» ( 43). Ratione theologica. l.º) «!lle potest pro ali is salistacere, qui est constituius eorum caput et una persona mystica cum ipsis, et potest de condigno satis/acere, ille cujus operatio est valoris infiniti. Al qui Christus, ut constat ex dictis de gratia capitali, est nostrum cavut una- (33) Mt., 20, 28. (34) Mt., 26, 28; Me., 14, 24; Le., 22, 20. (35) J Petr., 2, 24. (36) Acl Tral., 2, l. (37) Ad Smyrneos, 7, l. (38) Ad Cor., 21, 6. (39) Ad Cor., 49, 6. (40) Ad Phil., 8, 1; Journel, 75. (41) In Lev., hom. 1, n. 3; in Joan, t. 1, c. 18, n. 160. (42) Epist. 41, c. 7. (43) De Trmit., lib. 14, c. 53, n. 18.