BCCCAP00000000000000000000548

158 DE VERBO INCARNATO, th. 26, n. 217 tum, sed consequenter et dependenter ab ipso; quare dicunt angelos, non accepisse a Christo gratiam seu praemium essentiale; quare infe– runt Christum non esse caput angelorum nisi quoad accidentalia, qua– tenus scilicet, admissi ad ministerium Christi, aliquid accidentale al> isto acceperint quo gaudent de peccatorum conversione ... , etc. Quid a nobis dicendum de sententia Thomistarum. 1. 0 ) Imprimís sententia thomistica nullum habet pro se in sacra Scriptura testimo– nium; citari solet testimonium illud: «Evangelizo vobis gaudium mag– num, quod erit omni populo; quia natus est voCJis Salvator qui est Chr;s– tus Dominus in civitate David» (1). Jamvero hoc testimonium nihiI probat, quandoquidem non exclundantur angeli; nascitur quidem nobis, sed angeli non excluduntur. 2.º) Praeterea in sacn:,, Scriptura saepissime dicitur Christum esse ca1mt totius Ecclesiae, quatenus scilicet in omnes derivat suum influ– xum vitalem, suam videlicet gratiam; de plenitudine 'Christi anuntiat omnes accepisse; haec est doctrina Sti. Pauli quam nonnisi qui prae-• judiciis dicuntur, in dubium revocare possunt (2). 3. 0 ) Praeterea si aliquod dubium superesset circa interpretationem Sacnte Scripturae, ad Traditionem patristicam recursus fieri deberet. Jamvero tota retro traditio christiana, si unum vel duos excipias scrip– tores, Christum caput Angelorum praedicat aperte et Christum dicit venisse in hunc mundum non propter angelos, sed propter homi– nes (3). Citantur pro sententia thomistica Stus. Bernardus et abbas Guerri-, cus (4). Jamvero Stus. Bernardus haec habet: «Idem quippe et angeli salva– tor et hominis, sed hominis ab Incarnatione, angeli ab initio crea– turae» (5). «Qui erexit hominem lapsum dedit angelo stanti ne laberetur... fuit aeque utrique Rcdemptio, salvans illum et servans istum» (6). «Habes itaque utrumque de caelo et Sponsum, scilicet Jesum, et sponsam, Jerusalem» (7). Ad abbatem Guerricurn quod attinet, id tenendum est: quod sit dis-– cipulus Sti. Bernardi, et proinde quod debeat juxta ipsius mentem in– terpretari; caeterum nihil contra nostram sententiam sequeretur pre– fecto si ipse contra totam traditionem sentiret. 4. 0 ) Quaenam sit mens Sti. Thomae Aquinatis? «Recenter clar. P. Chrysostomus, O. F. M., scribit Bittremieux, acute ac subtiliter omnem operam navcmit ut monstraret stum. Thomam, qui {l) (2) (3) (4) (5) (6) (7) Le,, 2. 10. Cfr. RoMUALnus A DELFT, Opin'io thomistü:a de motivo incarnationis estne adhuc probabilis?, in CollFra:nc., 26 (1956), 266-273, ubi ita concludit: «His omnibus consideratls, mihi videtur fieri non pnsse ut ve! tenuissima proba– bilitas sententiae Thomisticae adjudicetur. Christus enim... venit... ut sal– varet totum corpus mysticum, «quod consistit non solum ex hominibus, sed etiam ex angelis». Cfr. etiam M. OLTRA, Mediación universalísima de Cristo y de la Virgen, in VerVid., 5 (1947), 453-466. <'Nous pouvons citer plus de cent textes qui disent que les Anges ou Adam innocent on recu la grace du Chris», P. CHRYsosT0ME, op. cit., pag. 376. Snrs. BERNAP.DUS, Super missus est, PL., 138, 78. !bid,, PL., 183. 133. !bid., PL., 183, 880. PL,, 183, 916 : «concluons: On ne trouve pas dans !'Escriture un seul texte, explicite en faveur de !'une de deux assertions capitales du Thomisme... ; en fin, la Tradition est explicitement contre la seconde assertion capitale du thotnisrne». P. CHRYS0STOME, OP. cit,, pag, 50.