BCCCAP00000000000000000000548

DE DEFECTIBUS CHRISTI, th. 23, n. 181 131 181. Censura. l.º) Quod Christus fuerit obnoxius passionibus cor– poris, est de fide divina catholica definita. In Concilio Ephesino dicitur: «Is qui est ante saecula omnia, ex Vir– gine, in ipso virginali utero, carnem secum conjunxit. Sic illurn dicimus passmri esse, non quia Deus Verbum in sua natura passus sit plagas, cla– vorum transfixionem aut alia vulnera (Deus namque incorpora/is extra passionem est), sed quia corpus illud, quod ipsi propr:um factum est, haec sustinuit. Ideo haec omnia pro nobis ips9 dicitur passus. Fuerat enim in eo corpore quod patiebatur, Deus qui pati non poterat» ( 4). Et in Symbolo dicilur: 1:... passus sub Pontio Pilato, crucifixus et mortuus... > ( 5). Confer etiam Decretum Eugenii IV pro Jacobitis, ubi omnes errores christologicos damnat, et fidem catholicam exponit (6). 2.º) Quoad passiones animae, res clare constat ex Sacra Scriptura, ubl dicitur quod tristatus est, lacrymas effudit ... (7). Probatur. a) In genere.-In Sacra Scriptura clare omnino dicitur Christum habuisse corpus passibile; nam Deus Filium suum misit «in similitudinem carnis peccath (8); similem carni. peccati, passibilem scilicet et mortalem, sicut omn€s exegetae interpretantur; €t in Epísto– la ad H€br. (9) dicitur, Christum debuisse per omnia fratribus similari «ut misericors fieret et fidelis Pontifex ad Deum ut repropitiaret de– licia populi» ; et haec €St ratio cur ang€los non apprehendit, sed se– men Abrahae, ut poss€t nostras infirmitates assumerB et ita nos salvare. b) In specie.--Ubique in Sacra Scriptura est sermo de passionibus quas Christus expertus est in corvare; sic quando esuriit, sitit, fatiga– tus ,est, patitur, moritur ... ; in anima, quando lacrymas fundit, tristis est usque ad mork:m, toedet, iratur... , et maxime quando de derelictione Patris in cruce conqueritur. Quae omnia tam clara sunt tamque evid€ntia, ut nullam prae se ferant difficultatem. At non assumpsit illos defectus qui repufjnant pertectioni scientiae et sanctilatis, nam Christus ideo nostras inflrmitates ferre voluit ut pro peccatis nostris satisfacere posset. Jamvero, ait Stus. Thomas, «nul– lus per hoc satis/acit quod privatur gratia, vel quol, ignorat Deum, vez quod habet deordinatam animam» (10). Ergo istos defectus non as– sumpsit. Immo, subjungit Stus. Doctor, «per hoc (scilicet per assumptionem lstorum defectuum) minus idoneus ad satisfactionern redderetur1> (11). Rationes convenientiae.-Convenienter Christus assumpsit nostras defectus: (4) Cfr. DENZINGER, 124, 25';'.. (5) DENZINGER, 6. (6) DENZINGER, 708-709. (7) Joan.• 11, 35; Mt., 26, 37; Me., 14, 33; Me., 3, 5; Mt., 27, 46. (8) Ad Rom., 8, 3. (9) Ad Ilebr., 2, 7. (10) Campen. Theol., c. 226. (11) Ibtd.

RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz