BCCCAP00000000000000000000548

DE UNICA CHRISTI ADOHATIONE, th. 10, n. 106 ART. 11 De unica Christi adoratione THESIS 10.ª: Una est adoratio Christi in qua et ipsa hnmaniias coadoratur non quidem propter excellenuam propriam, sed propter unionem hypostaticam cum Verbo. 106. Connexio materiae.-Inter ea quae urúonem hypostaticam con– sequuntur, non ultimum locum occupat adoratio, seu cultus latria•e Chris– to exhibendus; sed quia cultus latriae nonnisi Deo deferri debet, decla– rari oportet quo sensu totus Christus et -ejus humanitas cultu latreutico adorari queant. Oportet imprimís accuratas trader,e notiones circa ado– rationem ejusque objectum. Explicatio terminorum.-Porro, adoratio sensu generico accepta est. actus submissionis ad excell-entiam agniram alterius; hinc tot erunt adorationis species, quot sint excellentiae agnita-e alterius. Porro .exc€llentia omnium maxima -est illa quae soli Deo ratione– suae deitatis competit, et propter quam specialissima adoratio ei com– petit sen debetur, et est adoratio latriae, soli Deo debita. Adest -et alia ,excellentia cn,ata, tum supernaturalis, tum naturalis, quae in sanctis aliisqu,e hominibus residet; adoratio, qua debitus honor sanctis redditur, nomine duliae nuncupatur. Dnplex ohjcctnm.-In ndoration-e accurate distinguí debent ob}ectum formale adorationis et ejus objectum materiale; objectum formale ado– rationis sive cultus est illa perfectio propter quam cultus defertur; ob– jectmn vero materiale est persona, cui cultus propter illam excellen– tiam defertur. Nunc autem, «debitus ille honor dirigitur ad personam adoratum qua,e est objecturn cui. Et in hoc objecto cui, adhuc clistinguitur aliquid ut materiale, et aliquid ut formale. Materiale est persona ad quam di– rigitur honor. Formale est ratio quae hanc personam cultu dignam ef– ficit, scilicet aliqua ejus excellentia, causans ac determina1ís rationem et modum cultus ut debiti» (1). Divisio adorationis. Cultus potest esse absolutus V€i relativus. Est absolutus, quando alicui exhibetur propter exc€llentiam ipsi in– trins"cam et. propriam; sic e. g. adoratur D€US propter ejus excellen– tiam cum sua esscntia plane identificatam; adorantur sancti propter eo– rum sanctitatem, sapientes propter eorum scientiam, atque ita porro. Est relativus, quando aliquid adoratur propter excellentiam alterius reí, cum qua habet connexionem quamdam; sic coluntur et adorantur (1) BILLOT, De Verbo Jn{]arnato, pag. 354.