BCCCAP00000000000000000000548

DE UNICA CHRISTI FILIATIONE, th. 9, n. 103-104 77 103. Censura. a) Sententia Adoptianorum est haeretica, utpote purus putidusque Nestorianismus solvens Christum in duas personas; damnata est ab Hadriano I €t in Conc. Francofordiensi: «Porro, et de partibus vestris pervenit ad nos lugubre capitulum, quod quidam Episcopi ibídem degentes, videlicet Eltpandus et Ascarius cum aliis eorum consentaneis, Filium Dei adoptivum confiteri non eru– bescunt, quod nullus quamlibet haeresiarcha talem blasphemiam ausus est oblatrare, nisi perfidus ille Nestorius, qui purum hominem Dei con– fessus est Filium...» (8). «In primordio capitulorum exorlum est ele impia ac nefanda haeresi Elipandi, Toletanae sedis episcopi, et Felicis, Urgellitanae, eorumque secuacibus, qui male sentientes in Dei Filio asserebant adoptionem: quam omnes qui supra sanctissimi Patres et respuentes una voce contradixe– runt atque hanc haeresím funditus a sancta Ecclesia eradicandam sta– tuerunt» (9). b) Sententia Durandi «communiter a Theologis, non ut haeretica sed ui falsa rejicitur» ( 10). 104. Probatur ex Sacra Scriptura. 1. 0 ) Omnes tere theologi recur– runt ad textum illum Sti. Pauli ad Romanos, 8, 32: «Qui etiam proprio Filio non perpecit sed pro nobis omnibus tradidit illum»; quo usus est etlam Papa Hadrianus in sua ad Episcopos Hispaniae Epistola. In hoc textu Christus vocatur Filius proprius secundum ipsam illam naturam in qua traditus est, sive secundum humanitatem. Ergo Chris– tus qua hic hamo, et secundum hanc naturam assumptam, filius pro– prius appellatur, ideoque dici non debet adoptivus. 2.º) Ex alia parte Sacra Scriptura numquam Christum vocat filium Dei adoptivum; quare Patres in Concilio Francofordiensi coadunati, haec scribere potuerunt: «Dices:cur times adoptivum Christum Domi– nwn appellare? Dico tibi, quia nec apostoli eum sic nominarunt, nec sancta Dei et catholica Ecclesia consuetudinem habuit sic eum appellare, immo nec credere eum adoplivum esse, sed filium» (11). Ex Patribus.--In re tam evidenti pauca testimonia sufficiant: Stus. Hilarius: «Multi nos filii Dei, sed non talis hic Filius. Hic enim et r:erus et proprius est Filius, origine, non adoptione; veritate, non nun– cupatione; nativitate, non creatione» ( 12). Leporius: «In hoc maxime nostra fides consistit, ut creclamus unicum Filiurn Dei, non adoptivum, sed proprium» ( 13). Ratione theologica.- Filiatio est quaedam denomlnatio quae directe et immediate afficit ipsam personam, seu hypostasim. Atqui persona (8) (9) (10) (11) (12) (13) DENZINGER, 299. DENZINGER, 314; cfr. etlam 309, 310, 311, 314. PESCH, op. cit., pag. 105; ldem dicunt FRANZELIN, op. cit., 354; BILLOT, op. cit., pag. 346. Apud PESCH, OP. cit., pag. 105. De Trinitate, lib. 3, n. 11 ; PL., 10, 82. Apud PEscH, op. cit., pag. 107; cfr. ÜRIGENES, Contr. Cel,sum, lib. 6, c. 11.