BCCCAP00000000000000000000548

DE UNICA FILIATIONE CHRISTI, th. 9, n. 100-101 75 Tertio denique consiclerari debent ea quae ratione utriusque naturae divinae et humanae in unica Verbi persona pra-edicari possunt: Cemmunicatio scilic-et icliomatum ART. I De unica Christi filiatione. THESIS S.•: Jesus Chrisius ut hic homo est Filius Dei naturalis, nec uno modo dici potest Filius Dei adoptivus. 100. Status quaestionis.-Scimus ex Tractatu de SSrna. Trinitate Verburn esse Filiurn Dei naturalern, earndern essentiarn curn Patre ha– bens; sed cum in ternpore naturarn humanarn, (vi cujus dicitur et est horno) ad suam. subsistentiam traxerit, quaeritur utrum. Christus ut hic hamo dici debeat íllius Dei naturalis, an, e contra, denominationern «ji– lii Dei adoptivi» suscipiat aut suscipere queat. Dicirnus in thesi Jesum Christurn ut hominem dici ctebere Filium Dei naturalem, nequaquam Filiurn Dei adoptivum. Sed nota bene nostrum accuraturn mociurn loquendi: dicimus in the– si: <,Christus ut hic horno». «Dum dicitur Christus ut hic hamo, ipsum pronornen dernonstrati– vum designat suppositurn et personam, hunc subsistentem in humana natura, unurn in se et distinctmn ab omnibus aliis hominibus... ; desig– nafor scilicet haec hy¡1ostasis, hoc suppositum humanae naturae, hic habens naturam humanam ut subjectum cui convenit praedicatum «Fi– lius Dei naturalis)> (1). Reduplicatur, seu iterum indicatur humanítas, ita ut sensus sit: per– sona Verbi in natura humana subsistens, prout simul consid-eratur in tali humana natura subsistens, est Filius Dei naturalis, nec ullo modo dici potest adoptivus; tali modo dic-endi, vox <:ui hic homo» indicat subjectum cui filiationem naturalt'm assignamus, adoptivam v-ero remo– vemus. 101. Expiicatio ter.minorc.m. - Quid sit /ilius naturalis, quid vero adoptivus, in thesi d-e divinitate Christi explicatum remanet; aliquid tamen dicendum €St in pra-esenti de adoptione. Quid sit adoptio. Adoptio ita definiri ·solet: «Personae extraneae in filium et haeredem gratuita assumptio»; adoptivus igitur erit ille, qui non g€nitus ab adoptante (ideoque ei extraneus),. ab isto assumitur ad jura filii, maxime ad jura haereditatis. Diserimen inter ado:ptio1iem humanam et divinam.- Adoptio huma– na nihil intrinsecum ponit in adoptato, sed eum relinquit prorsus sicut (1) FRANZELIN, De Verbo Incarnato, pag. 349; cfr. etiam SThS., loe. cit., n. 492- 496.