BCCCAP00000000000000000000547

DE DONIS PRAETERNATURALIBUS, th. 2, n. 598-600 337 598. Censura.- Est doctrina communis. 599. Probatur ex Sacra Scriptura.- «Omne enim quocl vocavit Adam animae viventis, ipsum est nomen ejus. Appellavitque Adam nomini– bu.; suis cuneta animantia et universa volatilia coeli et omnes bestias terrae» (1). Adam igitur omnia animantia appellatus est nominibus suis, et quod appellatus est, «ipsum est. nomen ejus». Jamvero ad hoc non parva reqmritur scientia proprietatum uniuscujusque, ut unum animal ab alio distinguat €t nomen propri.um accipiat. Ergo Adam habuit sci€n– tiam natural€m. Sed hanc sctentiam experientia aut industria ipse non accepit. Ergo infusam habuit. b) Adam non fuit creatus infans, sed vir, perfecta intelligentia praeditus, nam: «Deus r:reavit de terra hominem... Creavit ex ipso adjutorium simile sibi: consilium, et linguam, et oculos, et aures, et cor dedit illis exco– gitandi: et disciplina intellectus replevit eos. Creavit illis scientiam spiritus, sensu implevit. cor illorum, et mala et bona ostendLt. eis... » (2). Ex his verbis sati3 colligitur Adamum fuisse scientia instructum, et quidem a principio. Ex Traditione.-Necesse non est testimonia Patrum adducere, quan– doquidem res sit manifesta; sancti Patr€s scientiam Adami probant pra€cipue €X €O quod cunctis animalibus nomen proprium imposuerit. Ex ratione theologica.-Adamus constitutus -est a Deo pater om– niirni viventium; ex ordinatione igitur divina debebat esse principium omnium omnino hominum, non tantum quoad corpus per generationem. sed etiam quoad animam per convenientem ipsius instructionem. Ergo conveniens erat quod «sicut primus homo institutus est in statu per– fecto quantum ad corpus, ut statim posset generare, ita etiam insti– tutus est in statu perfecto quantum ad animam ut statim posset altos instruere et gubernare. Non potest autem aliquis instruere nisi ha– beat scientiam» (3). 600. Scholion: Quousque se extendisset scientia Adami.-Non certe ad omnia, sed ad ea tantum quae ipsi convenientia forent ad munus patris rite exercendum et ad homines gubernandos. Ne, 1 ue obnoxius esset Adamus errori, quia nulla in ipso aderat pas– sio inordinata vel ad malum inclinatio, et praecipue quia specialem haberet providentiam Dei _( 4). ( 1) Gen .. 2. 19-24. (2) Eccl .. 17, l. ('.1) l. q. 94, a. 1 (4) R'c STus. TnoMAs: «Primus horno sic institutus est a Dro. ut haberet om– n'nm scienthm in quib11s horno natus pst instrul. Et haec sunt omnla illa. qum, virtucil\tr-r existunt in rrimis prineipiis per se notis, quaecumque scl– licet nat1iraliter homines cognoscere possuntll r I. q_ 94. a. 3i: ita ut «Adam in sci,:,ntia natur1lium scibilil1m non profecisset qua11tum ad numen,m scitorum, sed q11antum ad modum scle11di>> (ib., ad 3): hanc ta11trtm am– plitudlnem theologi modernl 11egant. Cfr. BERAZA, op_ cit., n. 393-399; PESCH, n. 211; SACRAE THEOLOGIAE SUMMA, op. cit., 11. 795; LERCHER, OP cit., 11. 616. MAN. THEOL. DOGM.-23,