BCCCAP00000000000000000000547

230 DE DEO CREANTE, th. 3, n. 412-414 III.--UTRUM DEUS LIBERE, ET IN TEMPORE, MUNDUM UNIVERSUJII CREAVERIT. THESIS 3.ª: Universum mundum Deus libere creavit, et quidem ab initio temporis. 412. Connexio materiae.-Declarata jam, in thesibus superioribus, causa unica efficiente mundi non tantum quoad factum, sed etiam quoad possibilitatem, statim consideranda veniunt aliqua maximi momenti ut innotescat modus quo mundum Deus creaverit, an scilicet voluntate ab omni necessitate libera, et in tempore, an, e contra, omnino neces– sario et ab aeterno; ab istius autem quaestionis solutione, major oritur intelllgentia contingentiae hujus mundi ipsiusque a suo Creatore depen– dentia. Thesis ]gitur nostra duas habet partes: in prima agemus de libertate qua Deus mundum crcavit; in secunda vero, de ejus creatione tem– porali. Pars l.ª: Universum mundum Deus libere creavit. 413. Explicatio terminorum.- Libere. Duplex distinguí solet liber– tas. s-eu immunitas a quodam vinculo nostram electionem ad unum prae alio restri11g-ente, nempe immunitas a coactione, et immunitas ab in– trinseca necessitate. Prima in eo est rit voluntas non inveniatur vi extrínseca ad unum coacta; uti patet, in Deo hanc libertatem omnes admittunt; nemo enim cogere potest Deum ad unum prae alio volendum. Secunda consistit in immunitate ab aliqua intrínseca. necessitate, quae voluntatem ad unum prae alio determinaret. Immunitas ab intrínseca necessitate duplex esse potest: libertas sci– licet contradictionis et libertas specificationis. Libertas contradictionis in eo est quod aliquis possit hoc facere vel non facere. Libertas specificationis in eo est quod aliquis possit facere hoc vel illud. Unde quando dicimus Deum libere omnino mundum universum creasse, intendimus significare: a) D-eum potuisse hunc mundum crea– re vel non creare; et b) hunc mundum cr-eare vel alium quemcumque. 414. Adversarii.-Fuerunt in hac re non pauci, nam inter Philo– sophos Gentiles aliqui dixerunt: «Deum agere per naturae necessita– tem» (1). Medio Aevo fuit Abaelardus, vir inquietus et novae scientiae avidus, qui scribere ausus est: «Hac -ltaque ratione, id solum posse /acere vi– detur Deus quod facit» (2). Cum Protestantes novas afferrent circa libertatem doctrinas, et om– nia quae eveniunt, necessitate absoluta evenire confiterentur, etiam Deum posuerunt intrinsecae necessitati obnoxium. (1) C'ontr. Gent., lib. 2, c. 23. (2) Introduetio ad theologiam, lib. 3, parag. 5; DENZINGER, 374.