BCCCAP00000000000000000000547

172 DE DEO TRINO, th. 10, n. 315-317 --------------- Uti vid-es, aliud principium in pra-esenti materia innuitur, aliaque idea in medium adducitur, ut demonstr-emus relationes reales distingui inter se: nempe idea 01Jpositionis quae intercedat necesse est inter duas relationes originis, inter principium scilic-et et eum qui -est a principio. Ex eo enim quod rBlationes reales ratione distinguantur ab essentia divina, :nondum sequitur eas realitcr ciistingui inter se; aliud igitur re– quiritur ut possit hoc alterum educi, nempe quod inter se realiter op– ponantur. Realiter ab invicem. Distincti.onem statuimus, non quidem inter re– lationes et essentiam, absit; sed inter ipsas ad invicem relationes reales, seu quod idem est, distinctionem ponimus inter realitates relativas. Realiter distinguuntur. Haec igitur distinctio est realis, qualis sci– licet ·existit inter rem et rem. 316 Censura.- Ha{,c doctrina pertinet ad catholicam fidem. «Fiaec assertio, ait Van der Meersch, continetur implici.te forma– liter in asserto quod definit Concilium Florentinum: (In Deo) «omnia sunt unum ubi non obviat relationis oppositio» (2). Conc. Toletanum XI: «In relatione enim Personarum numerus cer– nitur; in divinitatis vero substantia, quid numerafum sit non comprehen– ditur Ergo in hoc solmn numerum insinuant, quod ad invicem sunt; et in hoc numero carent, quod ad se sunt» (3). Conc. Lateranense IV: «Haec SS. Trinitas, secundum communern es– sentiam individua, et secundum personales proprietates discreta» ( 4). Nema non ignorat proprietates p€rsonales esse. juxta modum loquen– di antiquum, ipsas relationes, quae Trinitatem dicuntur constituere, id est distinctionem realem Personarum. Cene. Florentinum: «Sola rela"!io apud omnes, tam Graecos quam La– tinos doctores, divina processione personas multiplicat» (5). Constat igitur ex his, aliisque ejusdem generis testimoniis, quod rela– tiones divinae, illae scilicet qua-e ad invicem oppositioncm dícunt, realiter int,er S€ distinguantur; haec oppositio, sin minus verbis, at certe aequi– valenter statuitur in supradictis Ecclesiae documentis: «Omnia sunt unum ubi non obviat relationis oppositio» (6). «Sola relatio, divina pro– cessione petsonas multiplicat.» 317. Probatur: a) Constat €X definitionibus Concilioruin quod so-– lae relationes constituant in divinis personarum pluralitat€m seu Trini– tatem. Jamvero si «relationes non distinguuntur realiter ab invicem, non erit in Deo Trinitas realis, sed rationis tantum, quod est Sabelliani erroris» (7). Oportet igitur admittere in divinis relationes reales, tales (2) VAN DEP. MEERSCH, op, cit., pag. 551. (3) DENZINGER, 280. ( 4) DENZINGER, 428. /5) Jn act. sess., 18; DENZINGER, 703, in nota. /6) !bid (7) 1, q. 28, a. 3, sed contra est.