BCCCAP00000000000000000000545

PHILIP. 3, 14-15 443 « ego sic curro, non quas1 m incertum... », hic dicit qualis sit meta fixa et ccrta, qua1n suo cursu attingerc exoptat: « ad desti11atu111 persequor », gr. zG<-r~ crzoT.ov ()twzw = versus metam totus feror. Iinpetus et ar– dor quo curritur, indicatur verbo é)iwzúJ, sicut venator insequitur feram. - Quaenam autcm sit illa meta quae tam vchcmens sui exci– tat desiderium, cxprimitur continuo: « ad bravium supernae vocationis... )>: ~pG<~dov est 'pracmium quod dabatur victoribus in ludis stadii vel gymnasii', corona viridantium foliorum, vcl palma so. Igitur, « bravi11111 s11pemae vocatio11is Dei», idem cst ac « praem.ium vel n1crccs ad quam Deus nos vocat in s11pemis )> ,~~ &vw x°A·IJcrs@:;, in caclis; sen 'pracmium caeli quo Dcus nos vocat', vel 'caelum tam– quam merces Dei nos vocantis'. - Hace merces vocatur alibi a Paulo « corona iustitiae », quam post wrs11111 cons11111111att1m a Deo recipere sperat (1 Tim. 4, 6-8). Appositio « i11 Clzristo Ies11 », afficit 'vocationem seu dcstinationem ad caelum a Deo factam iis qui s1mt in Christo Ies11'; vel 'vocationem, cuius ratio et fm1damentum cst 'in Chr. Iesu', quatcnus nempe onuiis gratia nobis concessa innititur meritis Christi; vocatio autem tam ad fidcm quam ad gloriam, cst gratia Dei, quac « in Christo Iesu », i. e., 'propter merita Christi nobis datur' (KNABENBAUER in h. loe.). 1,. 15 - His dictis de suo perfcctionis studio, concludit brcviter adhortando onu1es qui vel perfccti sunt, vel tales se existimant, ut iisdcm ac ipsemet sensibus abm1dcnt: « Q11iwmq11c ergo pe,jccti [sumus] (verbum 11011 est in graeco), hoc smtia11111s ». Tt),2wi = pc,jecti, vo– cantur qui non sunt v·r¡füot = parvuli vcl neophyti, sed adulti in fide, et quandam spiritualem maturitatem in usu vitae christianae atti– genmt s1. Quod Paulus, qui v. 1.3ª fassus est suam imperfcctionem, nunc inter perfectos se numeret, non facit difficultatem: ibi cnim imperfcctum se di– cit relate ad metam ultimam, ad qu:1111 toto animo contendit; hic autem sumit pc,jcct11111 sensu supra cxplicato, in quo certc perfcctus erat: nisi in hoc verbo -rtktm sit aliqua ironia, nolens scipsum comprehenderc, sed Philippenses, quorum socordiam in tota hac pcricopa excutere vult: forsi– tan ipsi in praetcritis operibus rcquiescentes, et perfectos se reputantes, pigri erant. Eis con11ncndat, seipsum nunc includens, « hoc se11tia11111s », i. e., hanc mentcm et sensum in nobis foveamus, ne1npc hanc anüni contentionen1 so TERTULLIANus, AuGUSTINUS, AMBROSIASTER, ahiquc vctcrcs latini pro « bra- ui11111 ,, lcgunt « pal111a111 ,,. - De 'brauio coro¡¡a' mcntio fit a Paulo 1 Cor. 9, 24 s. 51 Cfr. 1 Car. 2, 6; 3, 1 s.