BCCCAP00000000000000000000545

PHILIP. 2, 8-9 433 humilem, et condicionem humiliatam Christus selegit, eamque osten– dit in iugi et perfecta obedientia Patri suo praestita: hoc cxprimitur illa connexione verborum, « humiliavit se, fact11s obediens » = ys'1Ó¡Lsvoc, {y¡:·~x.ooc,, subditus, subiectus Deo Patri, iuxta regulam quam semper tenuit, et ipsemct expressit lo. 6, 38: « Descendí de cado, non ut fa– ciam voluntatem mcam, sed vohmtatem eius qui misit me». Haec obcdientia fuit universalis: Paulus tamcn extollit modo spe– ciali obedientiam Christi crga praeceptum Patris subeundi mortem, nec qualemcmnque, sed mortem crucis: ¡LÉzpt %cx:-1&,ou, potiusquam sensu temporali (de obedicntia continua), accipiendum est sensu inten– sivo, de gradu nempc et mensura, = usque ad ipsam mortcm subeun– dam se extendit 39 ; ac si diccret: « Christi obedientia non de rebus facilibus fuit, sed ipsam quoque mortcm comprehcndit, imo ipsam mortem crucis, quae crat vilissirn.a, solis servis vel facinorosis reservata ,,. Mors crucis attcnditur hic potius sub aspectu humiliationis, eidcm inhaercntis, quam sub aspectu passionis vel doloris. Nihil hoc loco innuit Paulus de cxpiationc vcl rcdemptione pcr mortem crucis pcracta; sed pro scopo suo particnlari vult Apostolus ut fidclcs Philippenscs considercnt smmnam Christi abicctioncm et humiliationcm cm vo– hmtarie se subiccit, ut cosdem sensus in seipsis habeant. C) C h r i s t i e x a 1 t a t i o ( vv. 9-11). Postquam Apostolus nobis ostendit Christum usque ad abyssum humiliationis depressum, illum mmc cxhibet ad sununam gloriam evcc– tum a Deo Patre in pracmium ipsius humiliationis et obedientiae. v. 9 - « Propter qttod et Detts exaltavit ill11111 »: <Stó, =pro p ter e a, i. e., in praenúum iustum suae humiliationis et obedicntiae usquc ad mortem crucis. Unde patct Christum suis actibus meruisse sibi glo– riam: (de merito redcmptionis nostrae hk non est scrmo, ob speciale intentum apostoli, cxhibendi Christmn ut cxemplar virtutis). - No– tio 'mercedis' itcm exprimitur vocula 'et'; « propter qnod et Deus », ideo Deus ex parte sua vel vicissim, in mercedem suae hunúlitatis et obe– dientiae « exaltavit illum », gr. urrspúy¡wcrsv = s11perexalta11it, i. e., vehe– menter sublimavit illum, ad summam extulit gloriam et honorcm, pro s11nmia humiliatione cui se subiecit, nam « qui se hnnúliat, - inquit ipse Christus -, exaltabitur » 40, et qui se summe humiliat, summe cxaltabitur. - Hace exaltatio exprimitur per concessioncm Nominis, 39 Cfr. ZORELL F., Lex gr. NT, s. v. µézpi, 1) e). 40 Mtt. 23, 12; Le. 14, 11; 18, 14.