BCCCAP00000000000000000000545

432 PHILIP. 2, 5-11 vinitatis voluit ut appareret, sed eá quasi evacuatus, solus homo verus manifestatus est. De hac Christi k en o si quaeritur a theologis: 1 º) utrum ea fuerit volita a voluntate divina Verbi, an a voluntate humana Christi. - Resp.: Ex contextu apparet illam voluntatem tribuí Verbo ante Incarnationem: de Eo dicitur << non rapinam... : sed scm.etipsum cxinanivit... ». - Ergo fuit actus voluntatis divinae 36. Voluntas autem humana Christi, a primo in– stanti Incarnationis huic exinanitioni libentissime consensit, et condicionem humilem cxsistentiac quam Verbum eligebat, acceptavit. - Quaeritur 2°) utrum ke11osis respiciat Incarnationem qua talcm, i. c., assumptionem naturae humanac, an potius Incarnatione111 prout in concreto fuit, cum suis adiunctis, humiliationibus, passionibus, paupcrtatc, etc. - Resp.: In– carnatio qua talis, cst iam dcscensus divinitatis ad humanitatcm, et cum nulla sit proportio creaturae ad Creatorcm, potcst dici quacdam cxinanitio suiipsius. - Sed si hoc iam ita cst, multo magis crit si Verbum. assumat naturam humanam debilcm, pauperem, mortalcm. - Omncs admittunt conceptum exinanitionis saltem in hoc altero. - Quidam autcm, ut DE LA TAILLE M. 37, putant conceptum exinanitionis non verificari in illo priore, i. e., in simplici assumptione naturae humanac: quia etiam nunc in caelo Christus est verus Horno, quin tamcn dici possit exinanitus vel evacuatus divinitate, aut gloria divinitatis. Melius ex contextu dices, varios poni a Paulo gradus exinanitionis, et eam exhiberi quadam progressione: primo, Vcrbum incarnatur (v. 7); dcinde, Christus se humiliat et obcdit usquc ad mortem (v. 8): i. c., « Ver– bi kenosis non Incarnationem modo, sed et cunetas Incarnationis sequclas complcctitur » 38. 11. 8 - « Hll111ilia11it se111etips11111.•. », E-W.7td'Jc,)(JS'I srxu,Ó'I. In hoc v. 8 Apostolus tangit abyss11111 exi11m1itio11is in quam Verbum descendere voluit. Non tantum assumpsit naturam humanam, et condicionem conunnnem hominum, sed humilem eam atque subiectam Patris vo– lw1tati per heroicam obcdientiam usquc ad ignominiosam mortem crucis. - 'Humiliavit se', i. e., usque ad ima desccndit, se dcprcssit, et qui for111a111 serví acccperat, ut vcrus scrvus Dei se gessit, lunnilis, subiectus, obcdiens. Apostolus, qui hoc exemplum Christi adducit ad commendandam Philippensibus ,rx1t:::Wol"fípovúv-t¡v = lwmilitatem, clegit hunc aspectmn vitae Christi, exprcssum hoc verbo s-m.1td'ICt)vsv srxu,ó•1. - Statum 36 Cfr. PRAT F., op. cit., 18, 375. 37 Mystcri11111 jidci, (París 1921), pag. 171, nº 1. 38 SJMON H.-PRADO J., Prael. bibl., NT2, II, 367.