BCCCAP00000000000000000000545

PHILIP. 2, 6 429 Hymnus iste merito laudatur ab omnibus tum ob suam pulcri– tudinem litterariam, tum praesertim ob suam profunditatem theolo– gicam. Unus audiatur PRAT F.: « (c'est) la formule la plus précise et 1a plus achevée de la christologie paulinienne » (La Theol. de St. Pa11[15, I, 373). Haec elevatio theologica inducitur per occasionem, ad fulciendam exhortationem moralem, et ideo supponitur doctrina nota et fami– liaris lectoribus, quae in cathechesi apostolica inter artículos fidei de– mentares, quos nemini licebat ignorare, tradebatur. A) Ch r i s tus p r a e ex si s te ns (v. 6). « Qui c11111 in forma Dei esset... » Subiectum totius pericopae, sive activum (vv. 6-8), sive passivum vel recipiens (vv. 9-11), est Christus. « Iti forma Dei »: µoprp~ designat elementum intrinsecum quod constituit ens in sua natura vel esse; et contradistinguitur a crz'fíW.<., quod designat habitum vel elementum exterius et nmtabile rei. - Quamvis µoprp~ inveniatur aliquando de specie vel figura externa rei aut personae (Me. 16, 12), hic sensus certus est «natura» vel « sub– stantia »: et Patres graeci explicant µoprp·~ ,;h:oü, per oucr[a vel rpúcric;, arguentes etiam ex µoprp·~ ooú),ou (v. 7), quae certe significat «natu– ram humanam »: idem autern. terminus in eodem contextu debet eodem sensu accipi. 'Y1t11.pzú}v = subsistens, vel exsistens: dicit plus quam simplex wv, et contradistinguitnr a ysvóµsvoc;, qui implicat notionem 'incipiendi esse quod non erat'. (Sic infra v. 7 « in similitudinem hominum fac– t11s » = gr. ysvóµsvoc; ). 'Y1t11.pzú}v abstrahit a tempore, sed indicat an– terioritatern respectu actionum quae per sequentia verba Act.~c!:N, ys'IÓ[Lsvoc;, etc., exprimw1tur: designat igitur condicionem Christi an– te lncarnationem. - Unde, « cmn in forma Dei esset >> aequivalet « cum esset Deus »; declaratur proinde Eius praeexsistentia qua Ver– bum Dei ante lncarnationem. « Non rapinmn arbitratus est csse (se) aeq11alem Deo»: i. e., cun1 esset verus Deus, ut in priori membro dicitur, non reputavit usurpationem se esse Deo Patri aequalem. - Sic ex versione latina. Multum vero disputatur de sensu et vi cx.pmxyµóc; 29: est hapax in NT, et venit ab cx.p11:11.1:w per vim ve/ i11i11ste rapio: unde « furtmn », « raptus •, 29 De hac vocc cfr. KRUSE H., Harpag1110s, Philp. 2, 6: VDni 27 (1949) 355-60; - IDEM, Iten1111 « harpagmos», Philp. 2, 6: ibid 29 (1951) 206-14. - Itcm BouYER L., Harpag1110s, Ada111-Christ11s in Philp. 2, 6-11 :, in 'Rcch Se. rélig', (1951 ), 281-88.