BCCCAP00000000000000000000545

426 PHILIP. 2, 2-4 unica esset vobis cogitatio, affectus et operatio, sicut est unicus fmis in qnem omnes tenditis. Id videtur conunendare velle nova sententia: « idips11m scnticntcs », i. e., eosdem sensus habentes: sed quia hoc vide– tur superfluum, cum iam in 1º membro « ut idem sapiatis » dictmn sit; melius cum gr. -ro sv cppovoüv-rsc;, = ill11d 11m1111 sapientes, quod est fmis vester conununis, vel meta vitae vestrae christianae, nempe vestra salus, vel gloria Christi. v. 3 - Indicantur duo obstawla quae hanc caritatem et unionem impediunt, 'contentio scilicet et vanagloria', contra quae dantur re– media, ne mpe 'humilitas et aestimatio aliorum'. « Nihil per co11tc11tio11c111, ncq11c pcr ina11e111 glorimn ... », supple 'facien– tes'. Ne ducamini illo spiritu contentionis et contradictionis et pu– gnae, quo impossibilis fit pax et concordia: 11:pt&da = contcntio, secum– fert aemulationem quamdam et studium excellendi prae aliis. - Ne– que q uidquam faciatis secundum inanem gloriam (gr. xa,ix xsvo30- ~[a,1), ex studio quaerendi laudem et gloriam ab hominibus, vel glo– riandi in rebus vanis, vacuis onmi praestantia; nam qui <{ inanis glo– riac cu pidus >> cst, facilc provocat lites, alios despiciens et irritans, cis– que invidens (Gal. 5, 26). Huius spiritus 'cenodoxiae' remedium est 'hum.ilitas', gr. -ranst– vocppocri'.m¡ = modestia et a11i111i demissio, qua se homo et Deo subicit, et aliis propter Deum, et de se humiliter sentit. Hace humilitas, dum cohibct appetitum inordinatum propriae excellentiae, nemini se prae– ponere gestit, sed alios sibi superiores et excellentiores arbitratur: ideo remedium huic spiritui contentionis et ccnodoxiac indicans Apostolus, dicit: <{ sed in h11111ilitatc superiores sibi i1wicem arhitra11tes >> 26. Quisque potest iuxta veritatem arbitrari alios superiores sibi, non quidem prae– stantiá gradus et honoris quo in societate vel Ecclesia quis gaudet, sed ratione donorum naturae aut gratiae. Verus humilis semper inveniet aliquid in aliis, quo possit eos sibi superiores arbitrari; {{ et si nos prae– feramus id quod est Dei in proximo, ei quod est proprium in nobis, non possumus incurrere falsitatem >> 27. v. 4 - Aliud monitum quod respicit modum exercendi et fovendi caritatem: <{ 11011 q11ac s11a s1111t si11g11li considcrantcs, sed ca q11ae aliom111 ». Possent haec verba sumi ut complementum praecedentis moniti de 26 Cfr. similcm doctrinam Rom 12, 10: « honore invicem pracvcnicntcs »; ítem Eph. 4, 2; 5, 21. 27 S. THOMAS, S11111111a thco/. 2/2ª", q. 161, art 3, ad 2, et in corp.