BCCCAP00000000000000000000545

EP. AD PHILIP. - ANALYSIS 4 07 6) Prae111011itio contra iudaizantes (3, 1-21). - His dictis de se et suis sociis, finem scribendi facere voluisse videtur, ex formula ,o ),m– . r.óv = de cetero (3, 1 ª): sed pastea, recordatus iudaizantiurn, eorurnque iactantiarum, quibus Pauli auctoritatem ínter Philippenses rninuerc conabantur, sermoncm de eis aditmgit, et eum non piget de his iterum scribere, quae fidelibus utilia esse possunt, quamvis iarn pracsens eos instruxerit, vel antea ad cos idern scripserit (3, lb). Igitur iudaizantes dcnuntiat, et eorum auctoritatcm onmino ever– tit, dum cos vocat « canes, malos operarios et co11cisio11em », qui sola car– nis circumcisione contenti, incircumcisi sunt corde: curn tamen sola cordis circumcisio quae horninem totum Deo devovet, praebeat ve– rum motivum gloriationis coram Deo (3, 2 s.). Paulus posset eodem iurc ac iudaizantes gloriari de carnalibus privilegiis, cum sit vcrus et gcnuinus iudacus, qui iustitiam. Legis sine querela olim sectatus est (3, 4-6). Sed hace ornnia, olim habita ut lucra, spontc abiecit ut Chri– stum lucrifaccrct, et veram iustitiam quae ex fide Christi proccdit, indueret, atque in cognitione Christi cresceret, socius factus passionum et mortis Eius, ut resurrectionis et gloriae Ipsius particeps ficri rne– reretur (3, 7-11 ). - Ipse quidem conscius est se nondum attigisse illud culmen sanctitatis et gloriae, sen societatem et plenarn. unionem cum Christo in Eius passione et gloria; sed contendit ad apprehendendum Christmn, sicut ipse a Christo apprehensus est; ideo praeterita sua me– rita et labores oblitus, in futurum respicit, in rnetam propositam ten– dit, ut tandem brm,ium supemae tJocationis obtineat (3, 12-14). Sic agant etiam. Philippenses, et Dei inspirationem sec1uantur, constantes in regula vitae accepta (3, 15 s.). Inútentur Apostolmn et quoscumque forrn.a111. vitae ab eo praedicatam tenent: caveant vero alios, qui austeritatem crucis Christi exhorrentes eam spernunt et de– riden t, ventri indulgentes et terrena sapientes (3, 17-19). - Nostra 'civitas' (rrorkE1Jµix = municipatus, ut vertit TERTULLIANUS [De carnis res11rr. 47]), (Vulgata minus bene, « nostra conversatio »), est in caelis, et illuc oculi nostri convertantur oportet, unde exspectamus Salva– torem Christum, qui nos similes sibi faciet in gloria (3, 20 s.). - Et eos tenerrime compellans, (« carissimi », « desideratissimi », « gaudium n1eurn. et corona n1ea »), ad constantiam hortatur (4, 1). 7) Co111111e11datio pacis et pe1:fectio11is (4, 2-9). - Duas mulieres (Evodiam et Syntychen) ad concordiam hortatur, et alium illustrem fidclem (Syzygon) rogat ut sit ínter eas pacis sequester. - Ad gaudium semel et iterum onmes invitat, ad benignitatem (Vgta 'modestiam' gr. ,o smslx.sc; ), confidentiam in Domino, et orationem omnis gene-