BCCCAP00000000000000000000545

ROM. 11, 34-36 395 In hebr. sensus utriusque interrogationis est fere ídem: primam vertit HIERONYMUS: (< quis adi11vit sensum Domini? », quod parum differt ab al– tera: « quis consiliarius eius fuit », ut Eum instrueret? - Sed Apostolus hlc, uti alias, sequitur LXX, nec ideo reprehenditur versio Hieronymi. ll. 35 - <( Aut q11is prior dedit illi, et retrib11etur ei? )): hace sententia, quae ad primum Dei attributum v. 33 positum, nempe ad dillitias re– fertur, desmnitur ex Job 41, 11 (hebr. 41, 3): et quidem ex textu hebraico, qui ita habet: « quis praeve11it me (donis suis), ut re1111merer (ei)? )). - Solus Deus est vere dives, et nemo potest Eum suis m1me– ribus augere, quia nihil indiget, unde nemini est debitar, dum omnes sunt Ei debitores. - Hinc commendatur Eius bonitas, nam cum ne– mini aliquid debeat, et nemo possit aliquod ius coram Eo praetendere, Ipse prímus 011mibus /a,~í;itcr dat. v. 36 - « Quo11iam ex Ipso (gr. i~ et.u-rou ), et per Ips11111 (oi' :zu-rou), et in Ipso (gr. de; et.u,6v = i:n Ipsmn), s1111t 011mia ... )). - Probat aposto– lus quod dixit, hominem nihil dare posse Deo, sed potius quidquid habet, a Deo accipere: nam 011111ia ita absolute a Deo dependent, ut sumn pri11c1j1i11111, collsen 1 atio11e111, et ji11em ab Eo repetant. « Ex Ipso », dicit originem rerum, ideo signat Deum Creatorem: « per Ips11m », indicat rermn subsistentiam, ideo signat Demn, qua Co11servatore111 et Providc11tiam: « In Ips11111 >>, exprimit rerum destina– tionem, et signat Deum, qua _finem 11lti11111111, qua Glorificatore111 vel iustum Iudiccm et Re1111mcratore111. Omnia snnt in Ipsum, id est, in Eins gloriam. - Hanc gloriam Ei tribnens Paulus, claudit totum doxologiá: « Ipsi gloria i11 saewla. Amen».